Luciana Frassati-Gawrońska


Luciana Frassati-Gawrońska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Luciana Frassati-Gawrońska (ur. 18 sierpnia 1902 w Biella, zm. 7 października 2007 w Pollone) – włoska działaczka konspiracyjna i społeczna.

Była córką Alfreda Frassatiego, założyciela „La Stampy”, siostrą błogosławionego Pier Giorgio Frassatiego, żoną ostatniego ambasadora RP w Wiedniu Jana Gawrońskiego, matką włoskiego eurodeputowanego Jasa Gawrońskiego, który zabiega także o polskie interesy na forum Europarlamentu.

W czasie wojny kurierka Rządu Polskiego na Uchodźstwie, siedmiokrotnie odwiedzała w tym czasie Warszawę. Wywiozła z Polski Olgę Helenę Zubrzewską, żonę premiera Władysława Sikorskiego, uratowała też liczną grupę krakowskich profesorów (zob. Sonderaktion Krakau).

W 1993 została odznaczona przez prezydenta Lecha Wałęsę Krzyżem Komandorskim z Gwiazdł Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej za działalność w czasie II wojny światowej; wojenne wspomnienia spisała w książce „Przeznaczenie nie omija Warszawy”, która w polskim wydaniu ukazała się w 2003. W związku z 10 rocznicą jej śmierci imieniem Luciany Frassati nazwano ulicę w Krakowie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Uchwała Rady Miasta Krakowa. bip.krakow.pl. [dostęp 2019-04-15].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Luciana Frassati-Gawrońska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy