Ludovico Manin


Ludovico Manin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Talar wenecki z 1791 r. Grób Ludovico Manin.

Ludovico Manin (ur. 14 maja 1725, zm. 24 października 1802) – ostatni w historii doża Wenecji. Rządził od 9 marca 1789 do 1797 roku, kiedy to Napoleon Bonaparte zmusił go do abdykacji.

Wybrany dożą około miesiąca przed rewolucją francuską, przez 41 elektorów. Zgodnie z tradycją musiał rzucić monety tłumom, co kosztowało ponad 458 197 lirów, z czego poniżej 1/4 pochodziło ze skarbców Republiki, a resztę musiał Manin wyłożyć z własnej kieszeni. W 1792 roku Manin pozwolił zmniejszyć flotę handlową do 309 kupców.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ludovico Manin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy