Ludwik Białas


Ludwik Białas w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik Białas (ur. 1903 r. w Goczałkowicach, zm. 7 września 1939 r. w Proszowicach) – powstaniec śląski, uczestnik obrony z września '39.

Był członkiem TG Sokół, Związku Obrony Kresów Zachodnich oraz Związku Powstańców Śląskich. Walczył w II i III powstaniu śląskim, w ostatnim był członkiem Straży Obywatelskiej pod komendą Jana Smolorza z Goczałkowic. Zginął podczas kampanii wrześniowej. Pośmiertnie, na mocy rozkazu Ministerstwa Obrony Narodowej z 13 kwietnia 1967 roku został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. red. Franciszek Hawranek: Encyklopedia powstań śląskich. s. 31.

Bibliografia | edytuj kod

  1. red. Franciszek Hawranek: Encyklopedia powstań śląskich. Opole: Instytut Śląski w Opolu, 1982. (pol.)
Na podstawie artykułu: "Ludwik Białas" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy