Ludwik Gross


Ludwik Gross w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik Gross (ur. 11 września 1904 w Krakowie, zm. 19 lipca 1999 w Nowym Jorku[1]) – polski i amerykański wirusolog.

Życiorys | edytuj kod

Ukończył medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1929. Następnie odbywał praktykę w Szpitalu Generalnym im. św. Łazarza w Krakowie. Od 1932 prowadził badania w Instytucie Pasteura nad immunologicznymi aspektami raka. W 1939 powrócił do Polski, gdyż otrzymał propozycję pracy w Instytucie Radowym w Warszawie.

Po agresji Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 udało mu się przedostać do Rumunii, a następnie do Francji. W 1940 przedostał się do Stanów Zjednoczonych[2]. Od 1941 do 1943 prowadził badania nad rakiem w Szpitalu Chrystusa w Cincinnati. Podczas II wojny światowej służył jako oficer medyczny (w randze kapitana w Armii Stanów Zjednoczonych[2]).

W 1946 został dyrektorem Działu Badań nad Rakiem (Cancer Research Division) w szpitalu Veterans Administration Medical Center w Bronksie[1].

Podczas badań odkrył wirusy odpowiedzialne za powstawanie białaczki u myszy, a także poliomawirusy. Jego hipoteza, że wirusy mogą być odpowiedzialne za powstawanie niektórych nowotworów, pomimo sprzeciwu ówczesnych środowisk naukowych, okazała się trafna[2].

Zmarł w 1999 na raka żołądka[1].

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Członek National Academy of Sciences w 1973[3].

W 1974 otrzymał Albert Lasker Award for Basic Medical Research.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Ludwik Gross – odkrywca wirusów onkogennych (pol.). Uniwersytet Jagielloński. [dostęp 2018-08-30].
  2. a b c Robert C. Gallo: Ludwik Gross 1904–1999 (ang.). National Academy of Sciences, 2014. [dostęp 2018-08-30].
  3. Ludwik Gross (ang.). National Academy of Sciences. [dostęp 2018-08-30].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ludwik Gross" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy