Ludwik I Hiszpański


Ludwik I Hiszpański w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik I (ur. 25 sierpnia 1707 w Madrycie, zm. 31 sierpnia 1724 w Madrycie) – król Hiszpanii w 1724 roku (od 14 stycznia do 31 sierpnia 1724 roku) z dynastii Burbonów. Syn króla Hiszpanii Filipa V i Marii Ludwiki Sabaudzkiej – księżniczki Sardynii.

W 1724 r. jego ojciec, Filip V abdykował na jego rzecz. Powody do dziś są niejasne, prawdopodobnie Filip, spodziewając się śmierci chorowitego dziecka, Ludwika XV, zamierzał się starać o koronę francuską, a pokój w Utrechcie zabraniał łączenia koron francuskiej i hiszpańskiej. Ludwik XV wyzdrowiał, Ludwik I wkrótce zmarł na ospę po tylko 8 miesiącach panowania, a Filip V objął ponownie tron.

Ludwik był żonaty z córką regenta Francji – Filipa Orleańskiego, Ludwiką Elżbietą (17091742), która po jego śmierci powróciła do Francji.

Genealogia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ludwik I Hiszpański" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy