Ludwik Romaniak


Ludwik Romaniak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik Romaniak (ur. 20 czerwca 1930 w Markuszowej, zm. 9 lipca 1990 w Sanoku) – polski nauczyciel biologii, działacz polityczny i społeczny.

Nagrobek Ludwika Romaniaka

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie rolniczej jako syn Stanisława i Katarzyny z domu Odój. Naukę odbywał w Publicznej Szkole Powszechnej I stopnia, po wybuchu II wojny światowej w ramach tajnego nauczania i zakończył w 1944. Następnie od tegoż roku kontynuował edukację w Łańcucie – w tamtejszym Państwowym Liceum i Gimnazjum Ogólnokształcącym im. Henryka Sienkiewicza i Państwowym Liceum Administracyjno-Gospodarczym, które ukończył w 1951 uzyskując tytuł technika administracji gospodarczej. Od 1951 do 1954 odbył studia i stopnia na Wydziale Geograficzno-Biologicznym Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, otrzymując uprawnienia nauczyciela biologii. Od 1954 pracował jako nauczyciel biologii w liceum w miejscowości Czudec w swoich rodzinnych stronach. Jednocześnie wykładał ten przedmiot w Studium Nauczycielskim w Rzeszowie. Równolegle podjął i ukończył w 1960 uzupełniające studia II stopnia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując tytuł magistra za pracę pt. Uczenie się myszy białych w labiryntach tego samego typu, różniących się wielkością. Po przeprowadzce do Sanoka, w 1961 został nauczycielem biologii w tamtejszej Szkole Żeńskiej Stopnia Podstawowego i Licealnego (późniejsze II Liceum Ogólnokształcące (początkowo prowadził także lekcje przysposobienia obronnego)[1]. Po 1970 został zastępcą dyrektora liceum, Stanisława Obary, pełniąc to stanowisko przez 12 lat. W 1984 przeszedł na emeryturę. Od tego czasu do końca życia prowadził lekcje w szkole w niepełnym etacie.

Został działaczem Ligi Ochrony Przyrody, w tym prezesem zarządu miejskiego LOP w Sanoku[2] i wiceprezesem oddziału wojewódzkiego[3]. Od 1954 należał do Związku Nauczycielstwa Polskiego. Od 1962 do 1990 był członkiem Stronnictwa Demokratycznego[4]. W ramach partii był przewodniczącym koła nauczycielskiego, sekretarzem i od 1974 przewodniczącym Miejskiego Komitetu, członkiem plenum Wojewódzkiego Komitetu, 28 listopada 1988 został wybrany na wiceprzewodniczącego MK SD w Sanoku[5]. Był radnym Miejskiej Rady Narodowej (MRN): wybierany w 1978[6] (w tej kadencji był inicjatorem powołania Miejskiego Komitetu Kontroli Społecznej[7], w 1979 przewodniczył sesji rady[8], był członkiem jej prezydium[9]), w 1984[10] (został zastępcą przewodniczącego MRN[11]), w 1988[12][13].

W czerwcu 1987 został członkiem sądu koleżeńskiego Towarzystwa Rozwoju i Upiększania Miasta Sanoka[14]. Był inicjatorem ustanowienia tablicy pamiątkowej dla uczczenia 50. rocznicy powstania Stronnictwa Demokratycznego (partii politycznej założonej 15 kwietnia 1939), umieszczonej i odsłoniętej 2 maja 1989 na fasadzie budynku tzw. „Beskidu” przy ulicy Tadeusza Kościuszki 22 w Sanoku, w którym siedzibę miał Miejski Komitet SD w Sanoku[15].

Zmarł 9 lipca 1990. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

Podczas obchodów 50-lecia sanockiego II LO 2 kwietnia 1996 imieniem Ludwika Romaniaka nazwano pracownię biologiczną w sali nr 30 szkoły[16].

Jego żoną była Jadwiga (1932–2013[17]). Miał syna Andrzeja (historyk) i córkę Ewę Filip (wychowawca w internacie II LO Sanoku[18], prezes Stowarzyszenia Opieki nad Starymi Cmentarzami w Sanoku[19]).

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Księga pamiątkowa 1928–2008 II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku wydana z okazji jubileuszu 80-lecia szkoły. Sanok: 2008, s. 161.
  2. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 276, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X
  3. Halina Osenkowska: Działalność organizacji młodzieżowych. W: Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995. Sanok: 1995, s. 191. ISBN 83-903469-0-7.
  4. Andrzej Brygidyn, Sanok między wojną a stanem wojennym, Sanok 1999, s. 65.
  5. Obradował Miejski Zjazd SD (władze). „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 35 (470) z 10–20 grudnia 1988. 
  6. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 255, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X
  7. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 260, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X
  8. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 262, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X
  9. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 271, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X
  10. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 289, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X
  11. Inauguracyjne sesja nowej MRN w Sanoku. Leszek Kawczyński – przewodniczącym MRN. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 21 (312) z 20–31 lipca 1984. 
  12. Miejska Rada Narodowa w nowym składzie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 20 (455) z 10–20 lipca 1988. 
  13. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 305, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X
  14. Nowe władze TRUMS. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1–2, Nr 19 (418) z 1–10 lipca 1987. 
  15. Franciszek Oberc, Pomniki i tablice pamiątkowe Sanoka, Sanok 1998, s. 24.
  16. Marek Pomykała. Jubileusz II LO. Skromnie, lecz sympatycznie. „Tygodnik Sanocki”. 14 (230), s. 3, 5 kwietnia 1996. 
  17. Nekrologi. „Tygodnik Sanocki”, s. 7, Nr 18 (1117) z 10 maja 2013. 
  18. Księga pamiątkowa 1928–2008 II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku wydana z okazji jubileuszu 80-lecia szkoły. Sanok: 2008, s. 158.
  19. Skład zarządu. starecmentarze.sanok.pl. [dostęp 16 października 2014].
  20. Józef Ząbkiewicz. W 194 rocznicę „majowej jutrzenki”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1–2, Nr 14 (341) z 10–20 maja 1985. 
  21. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 279, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X
  22. Wpisani do „Księgi zasłużonych dla województwa krośnieńskiego”. „Nowiny”. Nr 169, s. 3, 23 lipca 1987. 
  23. Zaszczytne wyróżnienia dla sanoczan. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 22 (421), s. 1–2, 1–10 sierpnia 1987. 
  24. Obradował Miejski Zjazd SD (odznaczenia). „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 35 (470) z 10–20 grudnia 1988. 
  25. Ludwik Romaniak. Dyplom i medal dla II Liceum Ogólnokształcącego. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 6, Nr 7 (241) z 20–31 lipca 1982. 

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Romaniak: Biografie / Konteksty. Ludwik Romaniak (1930–1990). W: Księga pamiątkowa 1928–2008 II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku wydana z okazji jubileuszu 80-lecia szkoły. Sanok: 2008, s. 149–151.
Na podstawie artykułu: "Ludwik Romaniak" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy