Ludwik Stomma


Ludwik Stomma w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik Franciszek Stomma (ur. 22 marca 1950 w Krakowie, zm. 7 marca 2020 w Saint-Cloud[1] pod Paryżem[2]) – polski antropolog kultury, etnolog, doktor habilitowany nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki, publicysta tygodników „Polityka” i „Przegląd”.

Spis treści

Działalność | edytuj kod

Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1968)[3] i studia etnograficzne na Uniwersytecie Warszawskim[2]. Wykładał na Uniwersytecie Warszawskim, KUL, Uniwersytecie Jagiellońskim, pracował w Instytucie Sztuki PAN i na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1981 wyjechał do Francji. Pracował na Sorbonie (IV) w ramach École pratique des hautes études[4][5], a od 2008 na stanowisku profesora nadzwyczajnego UMK[6]. Wydał czternaście książek, w tym cztery naukowe, dwie książki dla dzieci, a także książki historyczne i biograficzne.

Od 1990 był stałym felietonistą tygodnika „Polityka”. Publikował także w „Kuchni”, „Motomagazynie”, „Elle”, „Hustlerze”, „Cosmopolitan” i „Nie” (pod pseudonimem Gall Anonim)[7]. Jest autorem zbioru felietonów pt. Nalewka na czereśniach oraz Słownik polskich wyzwisk, inwektyw i określeń pejoratywnych. Był członkiem Collegium Invisibile[8].

Politycznie miał poglądy lewicowe. Przez krótki okres należał do Unii Pracy[9]. Był wolnomularzem[10].

W 2000 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w pracy dziennikarskiej i publicystycznej”[11]. W 2009 jego dokonania zostały uhonorowane Złotą Sową Polonii[12].

Był synem Stanisława Stommy. Mieszkał we Francji (w La Ferté-sous-Jouarre w departamencie Sekwana i Marna)[13]. Pochowany został 13 marca 2020 roku na cmentarzu Pere Lachaise w Paryżu.

Kontrowersje | edytuj kod

W 1991 w periodyku naukowym „Etnografia Polska” ukazała się recenzja[14] (a właściwie polemika) trzech autorów (Arnold Lebeuf, Mariusz Ziółkowski i R.M. Sadowski z Zakładu Antropologii Historycznej IA UW) pracy doktorskiej Stommy. Autorzy wykazali, że ok. 1/4 doktoratu, dotycząca zagadnień astronomicznych, stoi na bardzo niskim poziomie i zawiera wiele błędów merytorycznych. Jednak najważniejszym punktem owej polemiki było wykazanie całkowitego fałszerstwa tzw. obserwatorium w Skordiowie, które to miało świadczyć o wiedzy astronomicznej zachowanej na polskiej wsi i co było koronnym dowodem tez pracy doktorskiej Ludwika Stommy. W 1993 w tym samym czasopiśmie ukazała się riposta, tych samych trzech autorów, do odpowiedzi, jakiej Stomma udzielił na pierwszy artykuł z Etnografii, zamieszczonej w 75. tomie Ludu[15][16]. Również w 1993 na łamach „Polskiej Sztuki Ludowej” (przed ukazaniem się riposty) ukazał się artykuł[17], w którym autorzy – Krystyna i Krzysztof Piątkowscy – dość stanowczo wzięli w obronę Ludwika Stommę i zanegowali zasadność krytyki, jaką wobec niego podjęli Lebeuf, Ziółkowski i Sadowski. Piątkowscy zauważyli, że krytyka ta wychodzi z innego paradygmatu poznawczego niż zastosowany przez Stommę i jako taka nie może być punktem wyjścia do podważania jego metody badawczej. Piątkowscy twierdzili również, iż ich zdaniem przesłanki, na podstawie których Lebeuf, Ziółkowski i Sadowski zarzucili Stommie fałszerstwo w zakresie ww. obserwatorium w Skordiowie, są wysoce niewiarygodne i nie powinny nigdy stać się przyczyną tak gwałtownego konfliktu w środowisku naukowym.

Publikacje | edytuj kod

  • Słońce rodzi się 13 grudnia, Warszawa 1981, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, s. 140, ​ISBN 83-205-3341-4​.
  • Antropologia kultury wsi polskiej XIX w., wyd I: 1986, Instytut Wyd. Pax, ​ISBN 83-211-0614-5​; II wyd. rozsz.: 2002, ​ISBN 83-917096-0-4​.
  • (z Tomaszem Dominikiem) Niezwykłych przygód Baranka Pacanka księga pierwsza, Warszawa 1994, Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, s. 22, ​ISBN 83-7066-606-X​.
  • Wzloty i upadki królów Francji sposobem antropologicznym wyłożone, wyd I: Łódź 1991, Wyd. Łódzkie, 1991 s. 225, ​ISBN 83-218-0898-0​; Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, wyd II: Warszawa 1994, Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, s. 191, ​ISBN 83-7066-595-0​, wyd III: Wydawnictwo Twój Styl, 2004, ​ISBN 83-7163-382-3​.
  • Królów polskich przypadki, Warszawa 1993, Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, s. 173, ​ISBN 83-7066-536-5​.
  • Antologia poezji głupich i mądrych Polaków w Ludwika Stommy wyborze, autor wyboru; 1995, ​ISBN 83-7066-656-6​.
  • Żywoty zdań swawolnych, Warszawa 1998, Wyd. Twój Styl, ​ISBN 83-7163-087-5​.
  • (z Tomaszem Dominikiem) Kobiet czar..., Warszawa 2000, Wydawnictwo Twój Styl, s. 290, ​ISBN 83-7163-153-7​.
  • Poczet polityków polskich XX wieku, Warszawa 2000, Wyd. Graf-Punkt, ​ISBN 83-879-88-65-0​.
  • Królów polskich i francuskich przypadki, Warszawa 2000, Wyd. Graf-Punkt, s. 438, ​ISBN 83-87988-69-3​.
  • Słownik polskich wyzwisk, inwektyw i określeń pejoratywnych, Warszawa 2000, Wydawnictwo Graf-Punkt, ​ISBN 83-87988-72-3​.
  • (z Ludwikiem Lewinem) Paryż za dwa Ludwiki. Przewodnik po Paryżu cieni i smaków, Warszawa 1995, Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, ​ISBN 83-7066-657-4​.
  • Nalewka na czereśniach, wybór felietonów z „Polityki”, Poznań 2000, Wydawnictwo Sens, ​ISBN 83-86944-29-3​.
  • Życie seksualne królów Polski i inne smakowitości, Wyd. Twój Styl, 2002, ​ISBN 83-7163-267-3​.
  • Paryskie spacery, 2003, Wydawnictwo Twój Styl, ​ISBN 83-7163-354-8​.
  • Z owsa ryż. Po co nam Francja, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, Warszawa 2003, ​ISBN 83-7163-349-1​.
  • Dzieje smaku, Poznań 2004, Wydawnictwo Sens, ​ISBN 83-86944-44-7​.
  • Francuska miłość, Warszawa 2004, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, ​ISBN 83-7163-464-1​.
  • Sławnych Polaków uczucia i śluby, Poznań 2004, Wydawnictwo Sens, s. 250, ​ISBN 83-86944-50-1​.
  • Sławnych Polaków choroby, Gdańsk 2004, Wyd. Tower Press, s. 143, ​ISBN 83-87342-80-7​.
  • Polskie złudzenia narodowe, Poznań 2006, Wydawnictwo Sens, ​ISBN 83-86944-61-7​.
  • Polskie złudzenia narodowe. Księgi wtóre, Poznań 2007, Wydawnictwo Sens, ​ISBN 978-83-86944-66-8​.
  • Choroby i dolegliwości sławnych ludzi, Gdańsk 2007, Literatura Net Pl, s. 207, ​ISBN 83-923645-4-6​.
  • Skandale Polskie, Warszawa 2008, Wydawnictwo Demart, ​ISBN 83-87342-80-7​.
  • A jeśli było inaczej... Antropologia historii, Poznań 2008, Wydawnictwo Sens, ​ISBN 978-83-86944-68-9​ (błędnie nadany).
  • Kultura zmienną jest, Poznań 2009, Wydawnictwo Sens, s. 240, ​ISBN 978-83-86944-74-3​.
  • Historie przecenione, Wydawnictwo Iskry 2011, ​ISBN 978-83-244-0154-3​.
  • Historie niedocenione, Wydawnictwo Iskry 2011, ​ISBN 978-83-244-0182-6​.
  • Antropologia wojny, Wydawnictwo Iskry 2014, ​ISBN 978-83-244-0382-0
  • Polskie złudzenia narodowe, Wydawnictwo Iskry 2014, ​ISBN 978-83-244-0419-3

Przypisy | edytuj kod

  1. STOMMA Ludwik (fr.). match.ID. [dostęp 2020-06-22].
  2. a b Jerzy SławomirJ.S. Wasilewski Jerzy SławomirJ.S., 7 marca zmarł w Paryżu Ludwik Stomma (1950–2020), etnologia.uw.edu.pl, 9 marca 2020 .
  3. Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1968, nr 178. wne.uw.edu.pl (zarchiwizowane w archive.org). [dostęp 2020-08-18].
  4. Centre d’études slaves. (fr.)
  5. The Ecole pratique des hautes études (EPHE) (fr.).
  6. Biuletyn Prawny UMK Nr 10 z 29 grudnia 2008.
  7. Luiza Zalewska, Zmierzch diabła, „Dziennik”, 4–5 października 2008.
  8. Lista tutorów Collegium Invisibile, ci.edu.pl .
  9. LudwikL. Stomma LudwikL., Jak nie wstąpiłem do partii, polityka.pl, 14 stycznia 2020 .
  10. LudwikL. Stomma LudwikL., Powrót masonów, „Przegląd”, 23 marca 2015 .
  11. M.P. z 2000 r. nr 14, poz. 293
  12. Złote Sowy Polonii 2009.
  13. Ludwik Stomma. Za mało polscy. „Polityka”, s. 120, 5 czerwca 2012. 
  14. A. Lebeuf, M.S. Ziółkowski, R.M. Sadowski. 13 grudnia, czyli rzecz o Słońcu, Skordiowie i Ludwiku Stommie. „Etnografia Polska”. T. XXXV, z. 1, s. 193–216, 1991. 
  15. L. Stomma Odpowiedź na artykuł z „Etnografii Polskiej" t. 35, 1991, z. 1
  16. A. Lebeuf, M.S. Ziółkowski i R.M. Sadowski. „13 grudnia” albo „Co autor chciał powiedzieć”. „Etnografia Polska”. T. XXXVII, z. 1, s. 167–175, 1993. 
  17. Krystyna i Krzysztof Piątkowscy. Czy słońce rodzi się 13 grudnia? – czyli rzecz o pewnej „polemice”. „Polska Sztuka Ludowa”. s. 77–79. 

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Ludwik Stomma" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy