Ludwika Maria Poniatowska


Ludwika Maria Poniatowska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwika Maria Poniatowska herbu Ciołek (ur. 30 listopada 1728, zm. 2 października 1804 w Wiedniu[1]) – córka Stanisława Poniatowskiego i Konstancji Czartoryskiej, siostra króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego.

1 sierpnia 1745 wyszła za mąż za Jana Jakuba Zamoyskiego, z którym miała córkę Urszulę Zamoyską. Małżeństwo jednak nie należało do udanych i krótko po urodzeniu córki małżonkowie znaleźli się w separacji. 9 września 1801 wraz z córką Urszulą i Michałem Jerzym Mniszchem darowała Pałac Kazanowskich w użytkowanie przebywającemu na emigracji pretendentowi do francuskiego tronu Ludwikowi (przyszłemu królowi Ludwikowi XVIII)[2][3]. Ostatnie lata życia spędziła w Wiedniu, gdzie zmarła 2 października 1804.

Przypisy | edytuj kod

  1. J. S. Dunin-Borkowski, Panie polskie przy dworze rakuskim, Lwów 1891, s. 78.
  2. A. Kraushar, Bourboni na wygnaniu w Mitawie i Warszawie. Szkic historyczny (1798-1805), Warszawa 1899, s. 97.
  3. A. Wejnert, Starożytności warszawskie: dzieło zbiorowo-zeszytowe, t. 2, Warszawa 1848, ss. 244–247.

Bibliografia | edytuj kod

  • Dunin-Borkowski J. S., Panie polskie przy dworze rakuskim, Lwów 1891, Księgarnia Seyfartha i Czajkowskiego, ss. 78–79.
  • Kraushar Aleksander, Bourboni na wygnaniu w Mitawie i Warszawie. Szkic historyczny (1798-1805), Gebethner i Wolff, Warszawa 1899, s. 97.
  • Wejnert A., Starożytności warszawskie: dzieło zbiorowo-zeszytowe, t. 2, Drukarnia Józefa Ungera, Warszawa 1848, ss. 244–247.
Na podstawie artykułu: "Ludwika Maria Poniatowska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy