Luigi Delneri


Luigi Delneri w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest wersja przejrzana, która została oznaczona 2 lut 2019. Na przejrzenie oczekują zmiany w szablonach lub plikach, które są zawarte na tej stronie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Luigi Delneri (nazwisko często pisane "Del Neri"[1], ur. 23 sierpnia 1950 w Akwilei) – włoski trener piłkarski i były piłkarz.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Piłkarz | edytuj kod

Delneri w "poważnej" piłce zadebiutował już w wieku 16 lat w drużynie SPAL. Następnie grając w Novarze i US Foggia przeniósł się do Udinese Calcio, z którym wywalczył awans do Serie A - najwyższej ligi we Włoszech.

Kolejnymi jego klubami były: UC Sampdoria, Lanerossi Vicenza, AC Siena, Pro Gorizia, aż w końcu zakończył karierę w amatorskim zespole z Oderzo. Miał wtedy 35 lat.

Trener | edytuj kod

Po zakończeniu zawodniczej kariery w Oderzo, Luigi wziął się za szkolenie miejscowego zespołu. W 1996 roku trafił do grającej w Serie D drużyny z Gorycji. Rok później szkolił zawodników Partinicaudace, a następnie występujące w Serie C2: Teramo, Ravennę, Novarę i Nocerinę, z którą wywalczył awans do Serie C1.

Kolejnym klubem, który objął była Ternana Calcio. W ciągu dwóch sezonów zespół ten awansował z Serie C2 do Serie B. Po tym osiągnięciu został pozyskany przez grające w Serie A Empoli FC, jednak z pracą pożegnał się bardzo szybko - jeszcze przed startem sezonu. Wrócił więc do drużyny z Terni.

W 2000 podpisał kontrakt z Chievo Werona, grającym na zapleczu włoskiej ekstraklasy. Dzięki temu zespół ten całkowicie się odmienił, awansując do Serie A i po pierwszym sezonie w jednej z najlepszych lig świata do Pucharu UEFA.

Po tym sukcesie, w lecie 2004 roku objął obrońcę tytułu Ligi Mistrzów - FC Porto, jednak powtórzyła się historia z Empoli i Delneri bardzo szybko pożegnał się z pracą w Portugalii. Przez to powrócił do swojej ojczyzny. W październiku rozpoczął pracę w AS Romie, zastępując Rudiego Völlera. Jednak w trakcie sezonu, po serii porażek pożegnał się z pracą w Rzymie.

W 2005 roku przyjął propozycję US Palermo, w którym rozpoczął pracę, dzięki której zespół ten awansował do Pucharu UEFA. W kolejnym sezonie jego drużyna znakomicie rozpoczęła rozgrywki, pokonując między innymi: 3-2 Inter Mediolan i kwalifikując się do fazy grupowej Pucharu UEFA. Niestety potem coś poszło nie tak i drużyna stopniowo traciła dobrą pozycję w tabeli Serie A. W styczniu roku Delneri został zwolniony.

16 października 2006 Włoch powrócił do Chievo, zastępując Giuseppe Pillona. Pomimo dobrego początku, Delneri nie uratował swojej drużyny przed spadkiem do Serie B, przegrywając w ostatniej kolejce 0-2 z Catanią.

W czerwcu 2007 objął posadę szkoleniowca Atalanty BC, zaś 1 czerwca 2009 został trenerem Sampdorii. Zajął z nią 4. miejsce w tabeli Serie A zapewniające prawo startu w eliminacjach Ligi Mistrzów, a po zakończeniu rozgrywek opuścił klub. W sezonie 2010/2011 był trenerem Juventusu[2]. 22 sierpnia 2010 zdobył z Juventusem pierwszy puchar Trofeo Berlusconiego wygrywając po karnych 5-4 z Milanem. 23 maja 2011 został zwolniony z funkcji trenera Juventusu.

Statystyki | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Minguzzi Gino: Per favore, chiamatelo Gino Delneri (wł.). corriere.it. [dostęp 19.01.2003].
  2. Serie A. Luigi Del Neri nowym trenerem Juventusu, www.sport.pl [dostęp 2017-11-25]  (pol.).
Na podstawie artykułu: "Luigi Delneri" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy