Męcina z Konina


Męcina z Konina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Męcina z Konina – polski szlachcic herbu Rawicz.

Prawnuk Prędoty z Michowa, kasztelana sandomierskiego i krakowskiego, wnuk chorążego sandomierskiego Krystyna z Ostrowa. Ojciec jego, Prędota z Konina, był pasowanym rycerzem ale funkcji państwowych nie sprawował[1].

Męcina z Konina w latach 1394-1400 był burgrabią zamku niższego we Lwowie. Odziedziczył po ojcu kilkanaście wsi i części wsi[1], wśród nich Witowską Wolę. Był inicjatorem wystawienia w tej wsi kościoła i erygowania parafii[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Przemysław Pytlak: Przodkowie Konińskich. konskowola.eu, 2008. [dostęp 2016-08-30].
  2. Historia Końskowoli. konskowola.eu. [dostęp 2016-08-30].
Na podstawie artykułu: "Męcina z Konina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy