Mędralowa Zachodnia


Na mapach: 49°36′50,6″N 19°26′52,6″E/49,614056 19,447944

Mędralowa Zachodnia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mędralowa Zachodnia (1024 m) – szczyt Grupy Mędralowej[1], która według regionalizacji Polski opracowanej przez Jerzego Kondrackiego należy do Pasma Przedbabiogórskiego w Beskidzie Makowskim[2]. Znajduje się pomiędzy Przełęczą Głuchaczki (830 m) a Mędralową (1169 m), w grzbiecie górskim, którym przebiega granica polsko-słowacka, a także Wielki Europejski Dział Wodny. Południowe stoki Zachodniej Mędralowej opadają do doliny słowackiego potoku Polhoranka, w północno-zachodnim kierunku natomiast, na polską stronę, odbiega od wierzchołka boczny i kręty grzbiet, który poprzez Małą Mędralową, Jaworzynę, Kalików Groń, Miziowy Groń i Czoło opada do doliny rzeki Koszarawa w Przyborowie. Grzbiet ten oddziela należącą do Przyborowa dolinę potoku Przybyłka od należącej do Koszarawy doliny potoku Bystra[1].

Mędralowa Zachodnia jest całkowicie zalesiona, ale na południowo-zachodnich jej stokach istnieje kilka polan, obecnie już nieużytkowanych i stopniowo zarastających lasem[3]. Na wierzchołku skrzyżowanie trzech szlaków turystycznych.

Szlaki turystyczne | edytuj kod

Główny Szlak Beskidzki na odcinku Babia GóraKorbielów – do Przyborowa: 5,7 km, 50 m przewyższenia, ok. 1:45 h (w przeciwną stronę: 530 m przewyższenia, ok. 2:20 h)[1] – do Koszarawy-Bystrej: ok. 0.50 h

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
  2. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  3. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-01-10].
Na podstawie artykułu: "Mędralowa Zachodnia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy