MPK Świdnica


Na mapach: 50°50′53,0″N 16°30′31,2″E/50,848056 16,508667

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Świdnicy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z MPK Świdnica) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Świdnicy sp. z o.o.operator publicznego transportu zbiorowego na terenie miasta i gminy wiejskiej Świdnica. Udziałowcami MPK są gminy: miasto Świdnica, gmina wiejska Świdnica, Marcinowice, Żarów.

Spis treści

Historia | edytuj kod

MPGK Świdnica | edytuj kod

Na świdnickie ulice pierwsze miejskie autobusy - Star 52 - wyruszyły w styczniu 1958 roku[1]. Komunikacja miejska była wówczas podporządkowana Miejskiemu Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej[1]. Pierwsza trasa łączyła ul. Leśną z Fabryką Wagonów[1]. Latem 1958 roku wprowadzono do ruchu trzy kolejne autobusy, typu San H-01. Istniejącą trasę podzielono wówczas na dwie[1]. Pierwsza zajezdnia autobusowa mieściła się przy ul.Wrocławskiej, ale już jesienią 1958 roku przeniesiono ją na aleję Niepodległości (obecnie mieści się tutaj Straż Pożarna)[1]. Zajezdnia nie posiadała zaplecza technicznego, a wszelkie niezbędne naprawy wykonywano na zewnątrz[1].

Szybki rozwój Świdnicy oraz związane z tym potrzeby przewozowe poskutkowały wdrożeniem w 1959 roku 5 kolejnych autobusów San H-01 oraz uruchomieniem dalszych linii nr 3 ze Słotwiny do Kraszowic oraz 4 z ówczesnego placu Lenina (pl. św. Małgorzaty) do Pszenna[1]. W 1960 roku uruchomiono linię nr 5 od Zakładów Wytwórczych Aparatury Precyzyjnej do ul. Okrężnej[1]. Zajezdnię przeniesiono z alei Niepodległości na ul. Westerplatte (teraz mieści się tam Pogotowie Ratunkowe)[1].

Świdnicka komunikacja miejska w 1968 roku obejmowała 8 linii na których kursowało 25 autobusów[1]. Przewieziono wówczas ok. 4,3 mln pasażerów wykonując ok. 1 mln kilometrów[1]. W 1969 roku siedzibę przedsiębiorstwa przeniesiono na ul. Mleczna Droga, gdzie były znacznie lepsze warunki techniczne[1]. Tam otworzono własną stację paliw[1].

W latach siedemdziesiątych XX wieku komunikacja miejska w Świdnicy uległa reorganizacji[1]. Związane było to z rozbudową Świdnicy a zwłaszcza Osiedla Młodych[1]. Zrezygnowano wówczas z przejazdu ul. Komunardów (kłopotliwą ze względu na przejazd kolejowy który znacznie wydłużał czas przejazdu) a linie poprowadzono ul. Esperantystów i Łukasińskiego[1]. Po wybudowaniu obwodnicy Świdnicy, linie miejskie 4,5,7 i 8 skierowano nową arterią. Z racji większej odległości jaką musiały owe autobusy pokonywać zwiększono liczbę autobusów[1].

Zakład Komunikacji Miejskiej funkcjonujący w strukturze Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej wchłonął w 1974 roku podobny zakład komunikacyjny dotąd funkcjonujący w Świebodzicach[1]. Wówczas pracowało tam kilkadziesiąt osób a przedsiębiorstwo posiadało 6 autobusów[1]. Poskutkowało to uruchomieniem linii autobusowej łączącej te dwa miasta[2].

WPK Wałbrzych | edytuj kod

W 1976 roku Zakład Komunikacji Miejskiej wydzielono z Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i włączono do nowo powstałego Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Wałbrzychu[1]. W Świdnicy pojawiły się wówczas pierwsze autobusy Autosan H9-35[1]. Oznaczono świdnicki zakład jako zakład nr 3, a od 1979 zakład w Świdnicy był już oddziałem[1]. Świdnicki zakład WPK Wałbrzych w latach 1975-1976 obsługiwał komunikację między Świdnicą, Świebodzicami i Wałbrzychem a 33 miejscowościami[1]. Na tym obszarze łącznie zamieszkiwało ponad 100 tys. mieszkańców[1]. Długość linii prowadzona przez świdnicki zakład wynosiła 214 km, z czego 120 km to długość linii podmiejskich[1]. W Świdnicy autobusy kursowały na 7 liniach, w Świebodzicach na 4 liniach[1]. Linie te oraz 7 połączeń podmiejskich obsługiwało 56 autobusów[1].

Pierwsze autobusy przegubowe Ikarus 280 dostarczono do Świdnicy w 1984 roku[1]. W późniejszym okresie na ulice miasta wyjechały autobusy Jelcz PR 110[1].

Po 15 latach od utworzenia, WPK Wałbrzych uległo podziałowi na osobne przedsiębiorstwa z siedzibami w Wałbrzychu, Świdnicy i Dzierżoniowie[1]. W roku likwidacji WPK oddział świdnicki dysponował 62 autobusami które przewiozły 18 mln pasażerów w ciągu roku[1].

MPK Świdnica | edytuj kod

Przedsiębiorstwo państwowe | edytuj kod

Ustawa z 8 marca 1990 r. przywracająca w ramach transformacji ustrojowej w Polsce samorząd terytorialny zobowiązała gminy do przejęcia publicznego transportu zbiorowego jako zadania własnego[1]. W okresie przejściowym MPK w Świdnicy, funkcjonujące na terenie pięciu gmin, pozostawało w formie przedsiębiorstwa państwowego do końca 1994 roku[1].

Przedsiębiorstwo-własność Komunalnego Związku Komunikacyjnego | edytuj kod

W 1995 roku decyzją rad pięciu gmin obsługiwanych dotąd przez MPK założono związek międzygminny o nazwie „Komunalny Związek Komunikacyjny w Świdnicy” dla utrzymania transportu w dotychczasowym kształcie[3]. Wojewoda wałbrzyski jako organ założycielski MPK dokonał komunalizacji przedsiębiorstwa na rzecz związku, które stało się samorządowym zakładem budżetowym związku komunalnego[3].

Z końcem 1996 roku ze związku wystąpiła gmina Jaworzyna Śląska. W 2002 roku do związku dołączyła na krótko gmina Świebodzice.

W latach 2001-2002 w Polsce miała miejsce stagnacja gospodarcza[4]. Zmniejszające się możliwości finansowe gmin sprawiły, że MPK zaproponowało ograniczenia w kursowaniu autobusów[5]. Propozycja spotkała się z żywiołowym sprzeciwem uczestników związku komunikacyjnego – gmina Świebodzice zrezygnowała z członkostwa, a największy udziałowiec i jeden z założycieli KZK – gmina wiejska Świdnica – podjęła uchwałę o opuszczeniu związku[5].

Spółka prawa handlowego - własność kilku gmin | edytuj kod

Forma zakładu budżetowego uniemożliwiała MPK wykonywanie innej działalności niż określone ustawowo zadania własne gminy[3]. Z tego względu, w latach 2004-2006 przekształcono zakład w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, po czym zlikwidowano „Komunalny Związek Komunikacyjny w Świdnicy”[3]. Udziały objęli dotychczasowi uczestnicy związku międzygminnego[3].

W 2012 roku z organizowania publicznego transportu zbiorowego zrezygnowały władze gminy Żarów, decydując, że obsługą gminy zajmować się będą wyłącznie prywatni przewoźnicy drogowi[6].

Według stanu na rok 2014, MPK sp. z o.o. Świdnica było jedną z zaledwie dziesięciu spółek-operatorów komunikacji miejskiej w Polsce, które należały do więcej niż jednej gminy[3].

Tabor | edytuj kod

Oprócz tego MPK posiada samochód dostawczo-osobowy marki Volkswagen, a także autobus holowniczy Ikarus 260. Pierwszy autobus niskopodłogowy na świdnickie ulice wyjechał w 1997 roku. Było to pojazd marki Volvo.

Obsługiwane linie MPK | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag Komunikacja miejska w Świdnicy. W: polska-org.pl [on-line]. [dostęp 2018-11-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-17)].
  2. Rys historyczny (pol.). MPK Świdnica. [dostęp 2018-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-14)].
  3. a b c d e f Zbigniew Taylor, Ariel Ciechański: Deregulacja i przekształcenia przedsiębiorstw transportu lądowego w Polsce na tle polityki spójności UE. PAN, 2017. ISBN 978-83-61590-74-3.
  4. 2002: rok stagnacji gospodarczej, dostęp: 2018-11-17
  5. a b Odwołano szefa świdnickiego MPK, dostęp: 2018-11-17
  6. Nie chcą dłużej dokładać do MPK, dostęp: 2018-11-17
  7. a b c d e f g h i j k l m n o Świdnicki Niezbędnik: komunikacja. W: um.swidnica.pl [on-line]. 2018-07-05. [dostęp 2018-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-18)].
  8. [LIST CZYTELNIKA Dlaczego linią 31A nie można jeździć po mieście?]. W: doba.pl [on-line]. 2018-10-30. [dostęp 2018-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu.
  9. Linia nr 330 z Lubachowa do Zagórza Śląskiego i Jedliny-Zdroju. W: mpk.swidnica.pl [on-line]. [dostęp 2018-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "MPK Świdnica" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy