Mała Mędralowa


Na mapach: 49°36′59,1″N 19°26′26,8″E/49,616417 19,440778

Mała Mędralowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mała Mędralowa – porośnięty lasem szczyt o wysokości 1042 m w Grupie Mędralowej[1]. Grupa ta wchodzi w skład Pasma Przedbabiogórskiego i wraz z nim według Jerzego Kondrackiego (autora regionalizacji fizycznogeograficznej Polski) należy do Beskidu Makowskiego[2]. Mała Mędralowa znajduje się w bocznym i krętym grzbiecie, który od Mędralowej Zachodniej (1024 m) odchodzi w północno-zachodnim kierunku i poprzez Małą Mędralową (1042 m), Jaworzynę (997 m), Kalików Groń (916 m), Miziowy Groń (874 m) i Czoło (821 m) opada do doliny rzeki Koszarawa w Przyborowie. Grzbiet ten oddziela należącą do Przyborowa dolinę potoku Przybyłka od należącej do Koszarawy doliny potoku Bystra. Północno-zachodnie stoki Małe Mędralowej opadają do przełęczy 952 m oddzielającej ją od Jaworzyny (977 m)[3].

Szlak turystyczny | edytuj kod

Wschodnie stoki Małej Mędralowej trawersuje zielony szlak z Przyborowa przez Jaworzynę na Mędralową Zachodnią (dojście do czerwonego Głównego Szlaku Beskidzkiego). Na wspomnianej wyżej przełęczy krzyżuje się on z czarnym szlakiem z Przełęczy Jałowieckiej do Korbielowa[3].

Przyborów – Czoło – Miziowy Groń – Kalików Groń – Jaworzyna – Mędralowa Zachodnia. Czas przejścia 2.20 h, ↓ 1.45 h[3]

Przypisy | edytuj kod

  1. Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.
  2. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  3. a b c Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
Panorama z Kalikowego Gronia
Na podstawie artykułu: "Mała Mędralowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy