Małgorzata Luksemburska (1313–1341)


Małgorzata Luksemburska (1313–1341) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Małgorzata Luksemburska (ur. 8 lipca 1313, zm. 11 lipca 1341) – królewna czeska, księżna bawarska.

Była najstarszą córką Jana Luksemburskiego i jego pierwszej żony Elżbiety Przemyślidki. Imię otrzymała po swojej babce ojczystej, żonie Henryka VII Luksemburskiego, króla Niemiec.

12 lutego 1328 poślubiła Henryka II (XIV), księcia dolnobawarskiego z dynastii Wittelsbachów. Owdowiała 1 września 1339. Z małżeństwa pochodził tylko syn Jan (ur. 29 listopada 1329, zm. 20 grudnia 1340), który objął tron po ojcu.

W 1340 r. Jan Luksemburski rozpoczął negocjacje z owdowiałym królem Polski Kazimierzem Wielkim w sprawie zaangażowania małżeństwa z Małgorzatą[1]. W kwietniu 1341 r. Małgorzata powróciła z Dolnej Bawarii na dwór ojca i rozpoczęła przygotowywania do ślubu z polskim monarchą, który miał się odbyć w lipcu 1341 r.[1]. Król Kazimierz wkrótce przybył do Pragi, jednak został przywitany tylko przez ojca i brata Małgorzaty, gdyż ona sama w tym czasie była już bardzo chora[1]. Niespodziewanie kilka dni przed zaplanowaną uroczystością Małgorzata zmarła. Wobec tego, dodatkowo podpierając się postanowieniami traktatu przedślubnego, Luksemburgowie zaproponowali Kazimierzowi inną kandydatkę na żonę, córkę landgrafa Hesji - Adelajdę[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d KamilK. Janicki KamilK., Damy polskiego imperium, 2017, s. 143-146 .

Bibliografia | edytuj kod

  • Dworzaczek W., Genealogia, Warszawa 1959, tablica 46.
  • Janicki K., Damy polskiego imperium, Kraków 2017, s. 143-146.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Małgorzata Luksemburska (1313–1341)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy