Maciej ze Środy


Maciej ze Środy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maciej ze Środy (zm. 1 kwietnia 1370) – biskup pomocniczy w Litomyślu od 1355, biskup pomocniczy wrocławski od 1361.

Życiorys | edytuj kod

Maciej ze Środy pochodził z rodziny mieszczańskiej. Był synem Mikołaja i Małgorzaty, bratem Jana ze Środy. Wstąpił do klasztoru cystersów w Lubiążu. 31 lipca 1355 został biskupem Trebinje w Bośni i biskupem pomocniczym diecezji litomyślskiej. Od 1361 przebywał często we Wrocławiu. Hojnie wspierał kolegiatę w Brzegu. W 1369 poświęcił ołtarze w kościołach św. Elżbiety i NMP na Piasku we Wrocławiu. Został pochowany w kościele cysterskim w Lubiążu.

Bibliografia | edytuj kod

  • Mandziuk J., Historia Kościoła katolickiego na Śląsku, t. 1, cz. 2, Warszawa 2004, s. 55.
  • * Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła katolickiego w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Instytut Wydawniczy "Pax", wyd. 2, Warszawa 2000.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Maciej ze Środy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy