Magnus I Birgersson


Magnus I Birgersson w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Magnus I Birgersson, Magnus I Ladulås (ur. 1240, zm. 18 grudnia 1290) - książę Sudermanii od 1266, król Szwecji od 1275.

Był drugim synem jarla Birgera i jego pierwszej żony Ingeborgi, siostry szwedzkiego króla Eryka XI. W 1275 stanął na czele buntu przeciwko swojemu bratu, królowi Waldemarowi.

11 listopada 1276 poślubił Jadwigę, córkę Gerarda I, hrabiego Holsztynu. Z tego małżeństwa pochodzili:

  • Eryk, zm. 1279,
  • Birger (1280–1321), król Szwecji,
  • Eryk (zm. 1318), książę Sudermanii,
  • Waldemar (zm. 1318), książę Finlandii,
  • Ryksa (zm. po 1347), ksieni klarysek w Sztokholmie,
  • Ingeborga (zm. 1319), żona Eryka VI, króla Danii.

Bibliografia | edytuj kod

Władcy Szwecji

Władcy Finlandii Kontrola autorytatywna (osoba):Encyklopedia internetowa:
Na podstawie artykułu: "Magnus I Birgersson" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy