Mahamadou Issoufou


Mahamadou Issoufou w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mahamadou Issoufou (ur. 1952 w Dandaji) – nigerski polityk, premier w latach 1993–1994, przewodniczący Zgromadzenia Narodowego w latach 1995–1996. Przewodniczący Nigerskiej Partii na rzecz Demokracji i Socjalizmu od 1990. Zwycięzca wyborów prezydenckich w 2011, prezydent Nigru od 7 kwietnia 2011.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Edukacja i praca zawodowa | edytuj kod

Mahamadou Issoufou pochodzi z ludu Hausa, urodził się w Dandaji w regionie Tahoua. W 1971 ukończył edukację na poziomie średnim. W 1975 uzyskał licencjat z matematyki na Uniwersytecie w Niamey. Rok później zdobył tytuł magistra matematyki na Université des Sciences et Techniques du Languedoc de Montpellier w Montpellier. W 1979 uzyskał natomiast tytuł inżyniera górnictwa cywilnego na Ecole Nationale Supérieure des Mines w Saint-Étienne[1].

W latach 1980–1985 zajmował stanowisko dyrektora Kopalni Narodowych w Ministerstwie Kopalnictwa i Przemysłu. W późniejszym czasie pełnił funkcję sekretarza generalnego i dyrektora spółki wydobywczej SOMAIR (1985-1992). W grudniu 1990 założył Nigerską Partię na rzecz Demokracji i Socjalizmu (PNDS, Parti Nigerien pour la Democratie et le Socialisme)[1].

Premier i przewodniczący parlamentu | edytuj kod

Po wprowadzeniu w kraju systemu wielopartyjnego przez prezydenta Ali Saibou, wziął udział w pierwszych demokratycznych wyborach prezydenckich w Nigrze w 1993. W pierwszej turze głosowania 27 lutego 1993 zajął trzecie miejsce, zdobywając 15,92% głosów[2]. Po wyborach parlamentarnych z 14 lutego 1993 PNDS zdobyła 13 mandatów i uformowała koalicję rządową wspólnie z Konwencją Demokratyczną i Społeczną (CDS). 17 kwietnia 1993 Issoufou objął stanowisko premiera Nigru[3].

Okres jego premierostwa charakteryzował się niestabilnością polityczną w kraju i rywalizacją z prezydentem Mahamane Ousmane z CDS. We wrześniu 1994 prezydent wydał dekret ograniczający uprawnienia premiera. W rezultacie 28 września 1994 premier Issoufou podał się do dymisji i wycofał PNDS z koalicji rządzącej. Oznaczało to utratę przez nią większości parlamentarnej. W konsekwencji prezydent zarządził na styczeń 1995 nowe wybory parlamentarne. Wybory wygrała opozycyjna partia MNSD i utworzyła wspólny rząd z PNDS, na czele którego stanął Hama Amadou. Od lutego 1995 do stycznia 1996 Issoufou pełnił funkcję przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego[4].

W sytuacji przeciągającego się kryzysu władzy, inicjatywę przejęło wojsko. 27 stycznia 1996 oficer Ibrahim Baré Maïnassara dokonał w kraju wojskowego zamachu stanu. Mahamadou Issoufou, razem z prezydentem Ousmane i premierem Amadou, został umieszczony w areszcie domowym do 24 kwietnia 1996. W lutym, wspólnie z nimi, wystąpił z nakazu nowych władz w telewizyjnym orędziu, oświadczając że powodem zamachu było wadliwe funkcjonowanie systemu politycznego i nawołując do zmian w prawie[4][5].

Wybory 1996 | edytuj kod

Po dokonaniu zamachu stanu, władzę w Nigrze przejęła junta, która zakazała działalności partii politycznych i zawiesiła konstytucję. Wiosną 1996 uchwaliła nowa ustawę zasadniczą i ogłosiła nowe wybory prezydenckie [6]. W wyborach prezydenckich z 7-8 lipca Issoufou zajął czwarte miejsce, zdobywając 7,6% głosów. Wybory wygrał Ibrahim Baré Maïnassara z wynikiem 52,22% głosów[2]. Zdaniem obserwatorów wybory były formalnością i zostały sfałszowane[6][5]. Od 26 lipca do 12 sierpnia 1996 Issoufou był przetrzymywany w areszcie domowym[5].

Lider opozycji | edytuj kod

17 października 1999 wziął udział w wyborach prezydenckich, które zorganizowano po obaleniu i zabójstwie prezydenta Ibrahima Baré Maïnassary w czasie zamachu stanu. W pierwszej turze wyborów 17 października 1999 zajął drugie miejsce z wynikiem 22,79%, przegrywając z Mamadou Tandją. W drugiej turze 24 listopada 1999 przegrał z Tandją stosunkiem głosów 40,1% do 59,9%[2]. W listopadowych wyborach parlamentarnych dostał się za to do Zgromadzenia Narodowego z okręgu Tahoua[7].

W 2004 po raz kolejny uczestniczył w wyborach prezydenckich. W pierwszej turze 16 listopada 2004 zdobył 24,6% głosów, przegrywając z urzędującym Mamadou Tandją (40,67%). W drugiej turze głosowania 4 grudnia 2004 przegrał z Tandją, uzyskując 34,47% głosów[2][8]. W wyborach parlamentarnych 4 grudnia 2004 został ponownie wybrany deputowanym do Zgromadzenia Narodowego[9].

Prezydent | edytuj kod

 Osobny artykuł: Wybory powszechne w Nigrze w 2011 roku.

Po obaleniu prezydenta Tandji w wyniku zamachu stanu w lutym 2010, po raz kolejny wziął udział w wyborach prezydenckich, zorganizowanych przez juntę wojskową, która zadeklarowała powrót do rządów cywilnych w ciągu jednego roku. W pierwszej turze wyborów z 31 stycznia 2011 zajął pierwsze miejsce, uzyskawszy 36% głosów poparcia. Jego partia PNDS zdobyła natomiast najwięcej mandatów w parlamencie. W drugiej turze z 12 marca 2011 zdobył 58% głosów, pokonując byłego premiera Seyniego Oumarou[10][11]. 7 kwietnia 2011 został zaprzysiężony na 5-letnią kadencję[12], a 21 lutego 2016 uzyskał reelekcję[13].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Portrait de ELHADJ MAHAMADOU ISSOUFOU (fr.). pnds-tarayya.net. [dostęp 2011-03-15].
  2. a b c d Elections in Niger (ang.). African Elections Database. [dostęp 2 lipca 2009].
  3. Elections in Niger (ang.). Africam Elections Database. [dostęp 2 lipca 2009].
  4. a b The rise to power of an opposition party the MNSD in Niger Republic (ang.). UNISA Online. [dostęp 2 lipca 2009].
  5. a b c Niger: A major step backwards (ang.). Amnesty International, 15 października 19. [dostęp 2 lipca 2009].
  6. a b Alison Behnke: Niger in Pictures (s.33-35) (ang.). [dostęp 2 lipca 2009].
  7. LISTE DES Députés ET LEURS Suppléants PAR CIRCONSCRIPTIONS Électorales (fr.). National Assembly website. [dostęp 2 lipca 2009].
  8. Incumbent wins Niger presidential poll (ang.). Afrol News, 8 grudnia 2004. [dostęp 2 lipca 2009].
  9. List of deputies elected in the 2004 election by constituency (fr.). National Assembly website. [dostęp 2 lipca 2009].
  10. Junta hails "model" vote as Niger chooses leader (ang.). Reuters, 12 marca 2011. [dostęp 2011-03-13].
  11. Niger's Issoufou wins poll to end junta rule (ang.). Reuters, 14 marca 2011. [dostęp 2011-03-15].
  12. Niger: Junta hands over to President Mahamadou Issoufou (ang.). BBC News, 7 kwietnia 2011. [dostęp 2011-04-07].
  13. Niger's Issoufou faces run-off against jailed opposition leader, Reuters, 26 lutego 2016 [dostęp 2016-04-10] .
  14. a b c d e SE. M. El Hadj Issoufou Mahamadou – CV (fr.) [dostęp 2013-04-25]

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Mahamadou Issoufou" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy