Maksim Bokow


Maksim Bokow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maksim Eduardowicz Bokow (ros. Максим Эдуардович Боков, ur. 29 sierpnia 1973 w Leningradzie) – rosyjski piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy. W swojej karierze rozegrał 3 mecze w reprezentacji Rosji.

Kariera klubowa | edytuj kod

Swoją karierę piłkarską Bokow rozpoczął w klubie Zenit Petersburg. W 1990 roku awansował do pierwszego zespołu i wtedy też zadebiutował w jego barwach w Pierwej Lidze ZSRR. W sezonie 1992 stał się podstawowym zawodnikiem Zenitu. Grał w nim do końca sezonu 1996.

W 1997 roku Bokow został zawodnikiem CSKA Moskwa. W sezonie 1998 wywalczył z CSKA wicemistrzostwo Rosji. W 2002 roku odszedł do Uralanu Elista. Grał w nim przez rok. W 2003 roku podpisał kontrakt z Terekiem Grozny. W sezonie 2004 awansował z nim z Pierwszej Dywyzji do Priemjer-Ligi. W 2006 roku odszedł z Tereka do klubu Salut-Eniergija Biełgorod, w którym po sezonie zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

W reprezentacji Rosji Bokow zadebiutował 7 lutego 1997 roku w zremisowanym 1:1 meczu Carlsberg Cup 1997 z Jugosławią, rozegranym w Hongkongu. Ogółem w kadrze narodowej wystąpił trzykrotnie (wszystkie 3 mecze rozegrał w 1997 roku).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Maksim Bokow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy