Maksymalna awaria projektowa


Maksymalna awaria projektowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maksymalna awaria projektowa (MAP, ang. maximum credible accident) − najgroźniejsza awaria rozpatrywana w projekcie elektrowni jądrowej. Projekt elektrowni musi udowadniać urzędowi dozoru jądrowego wydającego licencję na pracę elektrowni, że w przypadku takiej awarii układy bezpieczeństwa zapewnią skuteczny odbiór ciepła powyłączeniowego i wychłodzenie reaktora, chroniąc go przez stopieniem i narażeniem na emisję substancji promieniotwórczych poza obudowę bezpieczeństwa.

Pojęcie zostało wprowadzone przez amerykańską Komisję Energii Atomowej w 1959[1].

W reaktorach wodnych ciśnieniowych najczęściej maksymalną awarią projektową jest całkowite rozerwanie największego rurociągu obiegu pierwotnego (tzw. AUCH po DROP - awaria utraty chłodzenia po dużym rozerwaniu obiegu pierwotnego). Zgodnie z zasadą pesymizacji, obowiązującą przy projektowaniu urządzeń jądrowych, zakłada się, że rozerwanie następuje natychmiast na całym przekroju rurociągu („cięcie gilotynowe”) na dopływie do rdzenia, z dwustronnym wypływem chłodziwa. Badania pęknięć rur dowodzą[2] jednak, że duże rurociągu pękają jako rozwierająca się szczelina wzdłużna a wypływ z pęknięcia nie osiąga natychmiast maksymalnej wartości. W przypadku AUCH po DROP opróżnienie obiegu pierwotnego z cieczy chłodzącej może nastąpić w ciągu kilkunastu sekund.


Dla elektrowni jądrowej Żarnowiec, z reaktorem WWER-440 V-213, której budowę przerwano w 1990, jako MAP przyjmowano również rozerwanie największego rurociągu obiegu pierwotnego, ale połączoną ze stopieniem 10% rdzenia reaktora.

Europejski Reaktor Ciśnieniowy zaprojektowany jest tak, aby MAP nie zdarzyło się w nim częściej niż raz na 1,6 miliona lat.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Pierre Tanguy. Three decades of nuclear safety. „IAEA BULLETIN”, s. 53, 1988. Wiedeń: IAEA (ang.). [dostęp 2011-04-30]. 
  2. Stefan Doerffer. Wybrane projektowe awarie reaktywnościowe w reaktorach LWR i CANDU. „Postępy Techniki Jądrowej”. 53 (4), s. 9-22, 2010. Państwowa Agencja Atomistyki (pol.). [dostęp 2011-04-27]. 

Bibliografia | edytuj kod

  1. Andrzej Strupczewski: Awarie reaktorowe a bezpieczeństwo energetyki jądrowej. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1990. (pol.)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Maksymalna awaria projektowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy