Maksymilian II Emanuel


Maksymilian II Emanuel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maksymilian II Emanuel Wittelsbach (ur. 11 lipca 1662 w Monachium zm. 26 lutego 1726, tamże) – elektor Bawarii w latach 1679–1726.

Życiorys | edytuj kod

Syn elektora Bawarii Ferdynanda Marii i księżniczki sabaudzkiej, Adelajdy Henryki. Jego dziadkami byli: elektor Bawarii Maksymilian I i arcyksiężniczka austriacka Maria Anna Habsburg oraz Wiktor Amadeusz I, książę Sabaudii i Krystyna Maria Burbon, księżniczka francuska.

Maksymilian II, początkowo przyjazny Habsburgom (walczył po ich stronie z Turkami i pełnił funkcję Namiestnika Niderlandów Habsburskich), zmienił front, gdy rozgorzała na dobre wojna o sukcesję hiszpańską. Maksymilian zaczął wówczas rozwijać projekt zastąpienia Habsburgów na cesarskim tronie. W tym celu sprzymierzył się z Francją.

Walcząc u boku Francuzów, nieraz dowiódł swych umiejętności dowódcy. Bitwa pod Blenheim (1704) pozbawiła go jednak szans na zwycięstwo. Elektorat zajęły wojska koalicji antyfrancuskiej. Elektor musiał schronić się w Wersalu. Dopiero pokój utrechcki zwrócił mu jego kraj.

Żony i potomstwo | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Maksymilian II Emanuel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy