Maksymilian Koczur


Maksymilian Koczur w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Reklama biura architektonicznego Maksymiliana Koczura Kamienica przy ulicy Piekarskiej 13

Maksymilian Stefan Koczur (ur. 1885, zm. 1951 we Wrocławiu) – polski architekt, inżynier budownictwa.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Studiował na Politechnice Lwowskiej, po ukończeniu nauki i otrzymaniu certyfikatu architekta otworzył własne biuro architektoniczne przy ulicy Tadeusza Romanowicza 6, a następnie przy ulicy Wałowej 3[1]. W 1930 wszedł w skład zespołu architektów projektujących Kolonię Profesorską w lwowskiej dzielnicy Krzywczyce.

W wyborach samorządowych z 21 maja 1939 ubiegał się o mandat radnego Rady Miasta Lwowa startując z Listy Chrześcijańsko-Narodowej i został zastępcą radnego S. Kistryna[2].

Po wysiedleniu Polaków ze Lwowa znalazł się we Wrocławiu, gdzie wykładał na Wydziale Budownictwa Uniwersytetu Wrocławskiego gdzie uczył organizacji budowy[3].

Dorobek architektoniczny | edytuj kod

  • Kolonia Profesorska w dzielnicy Krzywczyce /1930/;
  • Przebudowa kamienicy przy ulicy Piekarskiej 13 /1931/;

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Życie techniczne nr. 9/1936
  2. Wykaz mandatów w wyborach do Rady miejskiej we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 123 z 3 czerwca 1939. 
  3. Wrocławski kalendarz akademicki na rok 1947 s. 97
  4. Gazeta Lwowska nr. 260/1938 z dnia 16 listopada 1938 s. 2

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Maksymilian Koczur" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy