Maksymilian Matwijów


Maksymilian Matwijów w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maksymilian Matwijów (ur. 20 października 1898 w Grybowie[1], zm. 5 grudnia 1980 w Tuchowie) – uczestnik I wojny światowej, walk o niepodległość, II wojny światowej, starszy majster Wojska Polskiego.

Życiorys | edytuj kod

2 lutego 1916 r. został powołany do odbycia służby w armii Austro-Węgier. Po przeszkoleniu otrzymał przydział do 113 batalionu szturmowego i skierowany został na front włoski. Brał udział w walkach nad Isonzo oraz nad Piawą[2].

Od 1917 r. należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. W październiku 1918 r. zdezerterował z armii (nie powrócił z urlopu) i brał udział w rozbrajaniu żandarmerii w rejonie Grybowa i Stróż[3]. W listopadzie jego oddział został włączony do 15 Pułku Piechoty w Bochni. Jako żołnierz I batalionu 15 pp wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej oraz w wojnie polsko–ukraińskiej[2]. Okres walk o niepodległość zakończył w stopniu sierżanta, został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. W 1921 r. jego jednostka została przeniesiona do Dęblina[2].

W 1922 r. rozpoczął naukę w Centralnej Szkole Mechaników Lotniczych w Bydgoszczy. Po jej ukończeniu otrzymał przydział do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie, gdzie był zastępcą szefa mechaników w 22 Eskadrze Bombowej. W 1934 r. został przeniesiony do 24 Eskadry Rozpoznawczej na stanowisko szefa mechaników. W tym czasie ożenił się z Marią Dręgą[2] oraz otrzymał awans na starszego sierżanta[3].

28 sierpnia 1939 r. jego jednostka została przebazowana na lotnisko polowe w Klimontowie, następnie do Tomaszowa a później do Podlodowa[3]. Po ataku ZSRS na Polskę brał udział w niszczeniu uszkodzonego sprzętu lotniczego i został ewakuowany do Rumunii. Tu został internowany ale uciekł i przez Syrię dotarł do Marsylii. We Francji został skierowany do ośrodka na lotnisku Le Bourget k. Paryża.

Jako mechanik został wytypowany do ewakuacji do Wielkiej Brytanii. Trafił do ośrodka szkoleniowego w Blackpool, a następnie w Portsmouth. Po ukończeniu szkolenia otrzymał na początku 1941 r. przydział do Dywizjonu 316 na stanowisko szefa mechaników[3]. W tej jednostce służył do rozwiązania Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.

Został zdemobilizowany i w 1947 r. powrócił do Polski. Jako były żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie był objęty rozpracowaniem przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, utrudniano mu pracę zawodową. W marcu 1952 r. został zwolniony z pracy w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Tarnowie z powodu służby wojskowej poza granicami PRL. Decyzją Komisji Rehabilitacyjnej przy Prezydium WRN w Krakowie z lutego 1957 r. zarzuty te uznano za bezpodstawne i nakazano przywrócenie go do pracy[3]. Do emerytury pracował w Zakładzie Komunalnym w Tuchowie[2].

Zmarł 5 grudnia 1980 roku w Tuchowie i został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Audycja z dn. 15.02.2015 r. (pol.). radiokrakow.pl. [dostęp 2019-03-12].
  2. a b c d e Stanisław Janowski: Tuchnowskie skrzydła 1918-1945. „Tuchowski Wieści”. Rok XX Nr 1/130, s. 25-26, styczeń-luty 2013. Tuchów: Towarzystwo Miłośników Tuchowa. ISSN 1234-66-40
  3. a b c d e MLP 20 St Majst Woj Maksymilian Matwijów (pol.). muzeumlotnictwa.pl. [dostęp 2019-03-12].
Na podstawie artykułu: "Maksymilian Matwijów" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy