Manisztusu


Manisztusu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Manisztusu – władca z dynastii akadyjskiej; objął rządy nad imperium akadyjskim w roku 2269 p.n.e., po 9 latach panowania jego młodszego brata Rimusza. Znane są opinie, że Manisztusu i Rimusz byli bliźniakami. Możemy się tego domyślać na podstawie znaczenia imienia Manisztusu („kto z nim jest?”). Sprawował on władzę przez 15 lat, do roku 2255 p.n.e.

W czasie swego panowania interweniował na wschodzie w celu ugruntowania panowania nad Elamem. Rozwijał również handel szczególnie w kierunku południowym w celu pozyskania surowców. Najprawdopodobniej był również fundatorem świątyni Isztar w Niniwie. Ważnym zabytkiem jest również tzw. obelisk Manisztusu, który mówi o tym, że władca ten wykupywał znaczne połacie ziemi od wielkich właścicieli ziemskich. Manisztusu pozostawił imperium akadyjskie u szczytu swej potęgi swojemu synowi Naram-Sinowi.

Bibliografia | edytuj kod

  1. J. Laessoe „Ludy Asyrii”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Wrocław 1972
  2. M. Bielecki „Zapomniany świat Sumerów”, PIW, W-wa 1990
  3. G. Bibby „Cztery tysiące lat temu”
  4. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Joachima Śliwy, 2005, Wielka Historia Świata Tom 2 Stary i Nowy Świat od „rewolucji” neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. 119-120, ​ISBN 83-85719-83-0​.


Władcy Sumeru i Akkadu Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Manisztusu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy