Manuel Barrón y Carrillo


Manuel Barrón y Carrillo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Manuel Barrón y Carrillohiszpański malarz tworzący w XIX wieku. Specjalizował się w pejzażu romantycznym. Na swoich obrazach utrwalał widoki Andaluzji, szczególnie Sewilli[1].

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Sewilli i w szkole Antonia Cabral Bejarano, gdzie następnie pracował jako nauczyciel rysunku, perspektywy i pejzażu.

Żył i mieszkał w Sewilli zajmując tam kilka ważnych stanowisk. Był dyrektorem Akademii Sztuk Pięknych, a w 1838 r. założył Liceo Artístico. Brał udział w licznych regionalnych i krajowych wystawach a jego prace były zawsze bardzo dobrze przyjmowane przez publiczność.

Zyskał sławę i uznanie dzięki swoim niezwykłym pejzażom. Część jego dzieł zachowała się do dziś, zwłaszcza te z okresu 1852–1869, w którym nawet królowa Hiszpanii Izabela II nabyła jego płótno Vista general de Sevilla. Obraz ten zachował się do dziś w Pałacu Riofrío w Segowii.

Przypisy | edytuj kod

  1. Enrique Arias Anglés: Historia del arte español: Del Neoclasicismo al Impresionismo. Madryt: Ediciones AKAL, 1999. ISBN 84-460-0854-8.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Manuel Barrón y Carrillo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy