Marcelina Kulikowska


Marcelina Kulikowska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marcelina Kulikowska (ur. 4 lutego 1872 w Biełosówce na Podolu, zm. 19 czerwca 1910 w Krakowie) – polska dramatopisarka i poetka, feministka i nauczycielka, przyrodniczka, reportażystka.

Ukończyła gimnazjum w Warszawie. Ukończyła studia przyrodnicze na Uniwersytecie w Genewie, następnie współtworzyła Towarzystwo Szkoły Gimnazjalnej Żeńskiej w Krakowie, które prowadziło I Żeńskie Gimnazjum w Krakowie. Marcelina Kulikowska pracowała w nim jako nauczycielka[1], do momentu gdy ujawniła, że nie jest teistką i poparła teorię ewolucji, co uniemożliwiło jej dalszą pracę w oświacie. Pisała reportaże, m.in. dla „Kuryera Lwowskiego”. Była członkinią Stowarzyszenia Pomocy Naukowej dla Polek im. J. I. Kraszewskiego i współzałożycielką Towarzystwa Uniwersytetu Ludowego im. Adama Mickiewicza, które powstało w Krakowie i Lwowie w 1898 roku.

W wieku 38 lat popełniła samobójstwo, strzelając sobie w serce. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kwaterze XVI.

Twórczość | edytuj kod

  • 1899Mistrz Zenon
  • 1906Dzisiejszym dniom
  • 1907W promieniach
  • 1909Dusze kobiece... serce kobiece...
  • 1909Król Bolesław Chrobry
  • 1911Barwy duszy
  • 1911 - Frania. Dziecko śmierci
  • 1911 - Z wędrówek po kraju
  • 1911 - Z dziejów duszy (fragmenty dziennika Kulikowskiej wybrane przez jej przyjaciółkę Helenę Witkowską)
  • W 2001 roku wydano zbiór jej wierszy pt. Marcelina Kulikowska. Poezje[2].

Bibliografia | edytuj kod

  • Agnieszka Brożkowska, Marcelina Kulikowska. Strzał w serce [w:] Ewa Furgał (red.), Krakowski Szlak Kobiet. Przewodniczka po Krakowie Emancypantek, Kraków 2009, ​ISBN 978-83-928639-0-8

Przypisy | edytuj kod

  1. Z artykułu Grażyny Kubica: Nauka najważniejsza
  2. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Marcelina Kulikowska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy