Marcin Matkowski


Marcin Matkowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marcin Matkowski (ur. 15 stycznia 1981 w Barlinku) – polski tenisista, specjalista gry podwójnej, siedmiokrotny uczestnik deblowego turnieju Masters dla 8 najlepszych debli na świecie, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk, Ambasador Szczecina.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Syn Zbigniewa i Jolanty, treningi tenisowe rozpoczął jako 8-latek. Absolwent V Liceum Ogólnokształcącego w Szczecinie. W latach 20012003 studiował ekonomię na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles (nie ukończył studiów), w 2003 rozpoczął występy w gronie tenisistów zawodowych.

2001-2003 | edytuj kod

W 2001 wygrał w parze z Mariuszem Fyrstenbergiem turniej challengerowy w Szczecinie. Właśnie z tym zawodnikiem stworzył wkrótce udaną parę, która w 2004 przebiła się do czołowej dwudziestki rankingu najlepszych debli na świecie. W 2002 razem z Fyrstenbergiem wygrali kolejny challenger (we włoskim Manerbio), a w 2003 pierwszy turniej w cyklu ATP World Tour – w Sopocie. W 2003 wygrali wspólnie ponadto challengery w Hilversum, Manerbio, Szczecinie i Akwizgranie. Te wyniki, a także udany początek kolejnego sezonu (m.in. wygrana w turnieju ATP World Tour w brazylijskim Costa Do Sauipe w lutym 2004), dały polskiemu deblowi znaczący awans w rankingu oraz umożliwiły debiut w imprezach najwyższej rangi – turniejach wielkoszlemowych oraz turniejach ATP Masters Series.

2004 | edytuj kod

Na turnieju French Open 2004 Matkowski z Fyrstenbergiem osiągnęli III rundę. Matkowski powtórzył ten wynik rok później, ale występując w parze z Niemcem Alexandrem Waske (pokonali m.in. wysoko notowanych Francuzów Santoro i Llodrę). Po krótkim okresie występów z innymi partnerami Matkowski z Fyrstenbergiem odnowili współpracę latem 2005; ponownie wygrali turniej ATP World Tour w Sopocie, byli w finale w Palermo, po raz trzeci wygrali wspólnie challenger szczeciński.

W lipcu 2004 Marcin Matkowski był sklasyfikowany na pozycji nr 34 w rankingu deblistów. W grze pojedynczej prawie nie występuje, najwyżej był notowany na miejscu 647 na świecie (u progu kariery w listopadzie 2000). Jest zawodnikiem praworęcznym, jako swoje najlepsze uderzenia wymienia serwis i forhend.

W sierpniu 2004 w parze z Mariuszem Fyrstenbergiem uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Atenach; Polacy zakończyli start na I rundzie, po porażce ze Szwajcarami Rogererem Federerem i Yves’em Allegro. Matkowski broni barw narodowych także w Pucharze Davisa (głównie w deblu z Fyrstenbergiem), do końca 2005 wygrał 8 pojedynków, przegrał 4.

2006 | edytuj kod

Udanie polska para rozpoczęła sezon 2006 – pokonali na turnieju w Sydney czołowych deblistów świata Daniela Nestora (Kanada) i Marka Knowlesa (Wyspy Bahama), a w wielkoszlemowym Australian Open osiągnęli po raz pierwszy w karierze półfinał. Na koniec roku para Fyrstenberg – Matkowski zakwalifikowała się do prestiżowego turnieju Masters kończącego sezon w którym bierze co roku udział 8 najlepszych par deblowych sezonu, Polacy nie wygrali tam meczu, jednak sam udział był historycznym sukcesem tego debla.

2007 | edytuj kod

W 2007 roku dotarł do ćwierćfinału miksta na kortach Wimbledonu. Występował tam w parze z Carą Black. W październiku, dużym sukcesem zakończył się dla Matkowskiego występ w prestiżowych zawodach z cyklu Masters Series ATP w Madrycie. W grze podwójnej razem z Fyrstenbergiem osiągnęli finał imprezy, ulegając w nim braciom Bob Bryan i Mike Bryan 3/6 6/7(4). W końcówce 2007 debel Fyrstenberg-Matkowski wygrał turniej ATP World Tour w Wiedniu, a tydzień wcześniej dotarł do finału imprezy we francuskim Metz.

2008 | edytuj kod

Po zwycięstwie w turnieju ATP w Warszawie (czerwiec 2008) para Fyrstenberg-Matkowski awansowała na 6. miejsce w rankingu Doubles Race, czyli rankingu najlepszych par deblowych w 2008 roku. Życiowy sukces odnieśli w październiku startując w turnieju Mutua Madrilena Masters Madrid Masters Series ATP na twardych kortach w Madrycie, pokonując pod drodze cztery bardziej utytułowane od siebie pary: w II rundzie (I rundę mieli wolną dzięki rozstawieniu z „7”) pokonali francuską parę Clément/Llodra 7:5 7:6 (16-14), w ćwierćfinale wygrali z rozstawionymi z „2” Nestorem i Zimonjicem, by w półfinale wyeliminować parę Coetzee/Moodie z RPA. W finale debla polska para 6:7(4-7) 7:6(7-5) 12-10 pokonała 6:4, 6:2 Mahesha Bhupathi z Indii i Marka Knowlesa z Wysp Bahama. Po dojściu do półfinału turnieju w Paryżu (Masters Series Atp) znaleźli się na 8. miejscu w rankingu Doubles Race, co nie dało im awansu na Turniej Mistrzów w Szanghaju (na turniej zakwalifikowało się 7 pierwszych par z rankingu oraz z „dziką kartą” debel Cuevas/Horna – zwycięzcy Roland Garros). Polacy biorą jednak udział w Turnieju Mistrzów, gdyż Izraelczyk Erlich nie wyleczył swojej kontuzji, umożliwiając tym samym start Polakom. W pierwszym spotkaniu polscy debliści (rozstawieni z „7”) starli się z rozstawionymi z „2” Nestorem i Zimonjić po zaciętej walce przegrali z późniejszymi triumfatorami tej imprezy 6:7 (4-7), 7:5, 4:10. W drugim meczu Fyrstenberg/Matkowski odnieśli pierwsze zwycięstwo w historii swoich startów w Turnieju Mistrzów pokonując parę Lukáš Dlouhý/Leander Paes 7:6(2), 6:3. O awansie z grupy decydował trzeci mecz, 14 listopada debel Fyrstenberg-Matkowski pokonał 6:2, 1:6, 10:6 Szweda Jonasa Björkmana i Kevina Ullyetta z Zimbabwe (nr 4.) zapewniając sobie awans do półfinału, co jest jednym z największych sukcesów w ich karierze. W półfinale czekał na nich najlepszy debel świata: Bob Bryan ze swoim bratem bliźniakiem – Mikiem. Amerykanie okazali się lepsi wygrywając 6:4, 6:4.

Statystyki kariery | edytuj kod

W parze z Mariuszem Fyrstenbergiem | edytuj kod

 Osobny artykuł: Mariusz Fyrstenberg i Marcin Matkowski.

Indywidualnie | edytuj kod

Historia występów w grze mieszanej | edytuj kod

Gra podwójna | edytuj kod

Gra mieszana | edytuj kod

Finalista (2) | edytuj kod

Puchar Davisa | edytuj kod

Marcin Matkowski reprezentuje Polskę w Pucharze Davisa od roku 2000. W ciągu dwunastu edycji w których wystąpił (nie grał w 2002) rozegrał 33 mecze, w tym 6 singlowych i 27 deblowych. 23 meczów wygrał, 10 przegrał.

Wszystkie puchary (18.) Marcina Matkowskiego, pięciokrotnego uczestnika Turnieju Masters, 15 razy zdobyte z Mariuszem Fyrstenbergiem.

2003 🏆 Sopot

2004 🏆 Costa Do Sauipe

2005 🏆 Sopot

2006 🏆 Bukareszt

2007 🏆🏆 Wiedeń, Sopot

2008 🏆🏆 Madryt, Warszawa

2009 🏆🏆 Eastbourne, Kuala Lumpur

2010 🏆 Eastbourne

2012 🏆🏆 Barcelona, Madryt

2013 🏆 Hamburg

2014 🏆🏆 Metz, Kuala Lumpur (z Hindusem Leanderem Paesem)

2016 🏆 Tokio (z Hiszpanem Marcelelem Granollers-Pujolem)

2017 🏆 Auckland (z Pakistańczykiem Aisamem Ul Haq Qureshi)

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Marcin Matkowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy