Marciniec


Na mapach: 50°57′24″N 15°58′32″E/50,956667 15,975556

Marciniec w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marciniec (niem. Marienstein, Martenstein) – niewielki masyw z najwyższym szczytem (624 m n.p.m.) w północnej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich. Leży w grzbiecie ciągnącym się na północny zachód i zachód od Bukowinki poprzez Rogacz, Dłużek, Chmielarz, Polankę, Trzciniec, Zadorę i Lipną w stronę Wojcieszowa.

Zbudowany jest ze staropaleozoicznych skał metamorficznych pochodzenia wulkanicznegozieleńców i łupków zieleńcowych oraz pochodzenia osadowegofyllitów, łupków albitowo-serycytowych i kwarcowo-serycytowych z grafitem (łupków radzimowickich), należących do metamorfiku kaczawskiego.

Masyw jest porośnięty lasem świerkowym.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Marciniec" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy