Marek Dukaczewski


Marek Dukaczewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marek Dukaczewski (ur. 9 kwietnia 1952 w Ciechanowie) – generał brygady Sił Zbrojnych RP, oficer służb specjalnych PRL i III RP. Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego. Szef Wojskowych Służb Informacyjnych w latach 2001–2004 i 2004–2005.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jego rodzicami byli Zdzisław Dukaczewski (ur. 1926)[1][2] i Jadwiga z domu Mirosz (1930–2017)[3][4]. Matka była pracownicą Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie, ojciec pracował na stanowiskach w WUBP w Warszawie oraz jako szef PUBP w Ciechanowie w stopniu porucznika[5][6].

Od 1961 należał do Związku Harcerstwa Polskiego[6]. W latach 1966–1971 uczęszczał do Technikum Nukleonicznego w Otwocku[6][7]. Od 1966 był działaczem Związku Młodzieży Socjalistycznej, gdzie sprawował kolejno funkcje przewodniczącego koła, wiceprzewodniczącego Zarządu Szkolnego ds. ideowych oraz przewodniczącego Zarządu Szkolnego[6] oraz Koła Młodzieży Wojskowej (członek Zarządu Koła, instruktor Komendy Chorągwi Mazowieckiej, członek Wojewódzkiego Kręgu Instruktorskiego[6]). Należał do Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej[6] oraz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (do której wstąpił w 1975)[6][8][9].

Od września 1971 pełnił służbę w Wojsku Polskim[9]. Absolwent studiów z wynikiem bardzo dobrym na Wydziale Cybernetyki Wojskowej Akademii Technicznej (1976) oraz w Podyplomowym Studium Zagranicznym przy Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych (studiował tam w latach 1992–1993)[9].

Był oficerem wywiadu wojskowego PRL i III RP. Pracował w Zarządzie II Sztabu Generalnego WP. W latach 80. brał udział w operacjach wywiadowczych w Stanach Zjednoczonych i Izraelu. Uczestniczył w kursach GRU w Moskwie (od lipca do sierpnia 1989)[10][11] (później Dukaczewski określił je jako „dwumiesięczne seminarium”)[12]. Jako żołnierz Zarządu II SG WP miał kryptonim „Speedy”. W okresie PRL dosłużył się stopnia majora[13].

Od 1990 do 1992 pełnił funkcję attaché wojskowego w Norwegii[14][6][15]. W latach 1992-1997 był głównym specjalistą w WSI. 3 marca 1997 został powołany na funkcję podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego, z oddelegowaniem do pracy w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego[16][17], 28 grudnia 2000 został powołany na stanowisko zastępcy szefa BBN, Marka Siwca[18][19], którą pełnił do listopada 2001[20]. Od listopada 2001 do 14 grudnia 2005 szef Wojskowych Służb Informacyjnych. 15 sierpnia 2002 Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski awansował go na generała brygady[21][22]. Został prezesem Stowarzyszenia "SOWA"[23][24], skupiającego żołnierzy rezerwy i w stanie spoczynku oraz pracowników byłych Wojskowych Służb Informacyjnych, a także innych wojskowych i cywilnych służb specjalnych[25]. W 2012 został prezesem zarządu Int Corps sp. z o. o.[26][27][28].

Jego nazwisko znalazło się na liście Wildsteina[29].

Życie prywatne | edytuj kod

Ma syna Marcina (ur. 1978)[30][31][32][33]. Jego żoną została Magdalena Fitas-Dukaczewska, tłumaczka, pracująca dla rządów RP[34][35][36] oraz do 2008 dla prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego[37][38][39].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-04-28].
  2. Akta osobowe członka ORMO: Dukaczewski Zdzisław, imię ojca: Władysław, data urodzenia: 20-06-1926. inwentarz.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-04-28].
  3. Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-11-08].
  4. Nekrolog Jadwigi Dukaczewskiej. wyborcza.pl. [dostęp 2018-11-08].
  5. Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-04-28].
  6. a b c d e f g h Marek Dukaczewski. Człowiek Kwaśniewskiego, Sikorskiego i Palikota. rebelya.pl, 27 grudnia 2011. [dostęp 1 stycznia 2014].
  7. 40- lecie TECHNIKUM NUKLEONICZNEGO. zs2otwock.internetdsl.pl, 15-16 października 2003. [dostęp 1 stycznia 2014].
  8. Marek Dukaczewski. Człowiek Kwaśniewskiego, Sikorskiego i Palikota. rebelya.pl, 27 grudnia 2011.
  9. a b c Dukaczewski - kursant GRU. wiadomosci.wp.pl. [dostęp 2016-02-02].
  10. Raport WSI Antoni Macierewicz,aneks nr 13, l.p.60 ,str 321
  11. "Kwit spod wycieraczki" na Dukaczewskiego. tvn24.pl, 26 września 2007. [dostęp 1 stycznia 2014].
  12. Dlaczego zlikwidowano WSI. naszdziennik.pl, 3 lutego 2014. [dostęp 5 lutego 2014].
  13. Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-11-07].
  14. Raport z weryfikacji WSI. wp.pl, 16 lutego 2007. [dostęp 1 stycznia 2014].
  15. Rola telewizji w stanach nadzwyczajnych. krrit.gov.pl, 20 września 2011. [dostęp 1 stycznia 2014].
  16. Biuro Bezpieczeństwa Narodowego 1991-2011. bbn.gov.pl. [dostęp 5 lutego 2014].
  17. Nominacje w Kancelarii Prezydenta RP. prezydent.pl, 3 marca 1997. [dostęp 5 lutego 2014].
  18. NOMINACJE NA KIEROWNICZE STANOWISKA W KANCELARII PREZYDENTA RP. prezydent.pl, 28 grudnia 2000. [dostęp 5 lutego 2014].
  19. „Stratedzy od prezydenta” - „Gazeta Polska”. bbn.gov.pl, 13 września 2006. [dostęp 5 lutego 2014].
  20. Spotkanie Prezydenta RP ze studentami i przedstawicielami władz Krakowa. prezydent.pl, 4 grudnia 2001. [dostęp 5 lutego 2014].
  21. Udział Prezydenta RP w obchodach Święta Wojska Polskiego (część I). prezydent.pl, 15 sierpnia 2002. [dostęp 5 lutego 2014].
  22. M.P. z 2002 r. nr 37, poz. 584 – pkt 9.
  23. Stowarzyszenie SOWA. [dostęp 2011-04-01].
  24. Stowarzyszenie Sowa. krs-online.com.pl. [dostęp 3 sierpnia 2014].
  25. Statut Stowarzyszenia (pol.). stowarzyszeniesowa.pl. [dostęp 2013-11-30].
  26. INT CORPS SP Z O O (KRS: 0000436006) (pol.). krs-online.com.pl. [dostęp 2013-11-30].
  27. Marek Dukaczewski. monitorfirm.pl. [dostęp 2015-08-08].
  28. Marek Dukaczewski (’52). Monitor Sądowy i Gospodarczy (okres od 2002 roku), MGBI sp. z o.o.. [dostęp 2015-08-08].
  29. LISTA WILDSTEINA - wykaz nazwisk z sygnaturami akt IPN zarejestrowanych przez tajne służby PRL. listawildsteina.eu. [dostęp 1 stycznia 2014].
  30. MARCIN DUKACZEWSKI (’78) - Internetowy Monitor Sądowy i Gospodarczy, www.imsig.pl [dostęp 2018-11-07]  (ang.).
  31. Marcin Dukaczewski. petrolinvest.pl. [dostęp 5 lutego 2014].
  32. „Resortowe” dzieci mają się dobrze także w biznesie. Syn szefa WSI - szefem Petrolinvest. niezalezna.pl, 13 stycznia 2014. [dostęp 5 lutego 2014].
  33. Nic się nie „wymknęło”. michalkiewicz.pl, 8 grudnia 2013. [dostęp 5 lutego 2014].
  34. Jaruga-Nowacka chce, by premier wyjaśnił sprawę Iwińskiego. interia.pl, 18 marca 2002. [dostęp 1 stycznia 2014].
  35. Zginęłaby pod Smoleńskiem gdyby nie WSI. twojewiadomosci.com.pl. [dostęp 1 stycznia 2014].
  36. Prawda czy fotomontaż?. newsweek.onet.pl, 13 listopada 2013. [dostęp 1 stycznia 2014].
  37. Partnerka Dukaczewskiego tłumaczką Tuska. dziennik.pl, 21 marca 2008. [dostęp 1 stycznia 2014].
  38. Rozmowy prezydenta na szczycie UE tłumaczyła przyjaciółka byłego szefa WSI. wprost.pl, 23 czerwca 2007. [dostęp 1 stycznia 2014].
  39. Łukasz Warzecha: Lech Kaczyński. Ostatni wywiad. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2011, s. 143. ISBN 978-83-7648-619-2.
  40. M.P. z 2002 r. nr 55, poz. 750 – pkt 27.
  41. M.P. z 1995 r. nr 2, poz. 19 – pkt 12.

Bibliografia | edytuj kod

  • Nominacje generalskie, Przegląd Wojsk Lądowych Nr 9, wrzesień 2002, s. 94.
  • Janusz B. Grochowski, Dawcy informacji. Rozmowa z gen. bryg. Markiem Dukaczewskim, szefem Wojskowych Służb Informacyjnych, Polska Zbrojna Nr 24 z 15 czerwca 2003.
  • Sławomir Cenckiewicz, Długie ramię Moskwy. Wywiad wojskowy Polski Ludowej 1943-1991, Zysk i S-ka, Poznań 2011.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Marek Dukaczewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy