Marek Jurek


Marek Jurek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marek Jurek (ur. 28 czerwca 1960 w Gorzowie Wielkopolskim) – polski historyk i polityk. Poseł na Sejm X, I, IV i V kadencji (1989–1993, 2001–2007), w latach 2005–2007 marszałek Sejmu V kadencji, w latach 2007–2018 prezes Prawicy Rzeczypospolitej, poseł do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2010.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Polska Rzeczpospolita Ludowa | edytuj kod

Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Gorzowie Wielkopolskim, następnie studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Temat jego pracy magisterskiej brzmiał Nacjonalizm i totalizm. Porównanie programów Stronnictwa Narodowego i Ruchu Narodowo-Radykalnego.

Pod koniec lat 70. zaangażował się w działalność opozycyjną. W latach 80. był współzałożycielem i uczestnikiem opozycyjnego Ruchu Młodej Polski, członkiem władz krajowych Niezależnego Zrzeszenia Studentów, pracował w redakcji podziemnej „Polityki Polskiej” i emigracyjnych „Znaków Czasu”.

Lata 1989–2005 | edytuj kod

W 1989 należał do założycieli Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, był wiceprezesem i przewodniczącym rady naczelnej tej partii. W latach 1989–1993 sprawował mandat posła na Sejm X kadencji z listy Komitetu Obywatelskiego i I kadencji z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. W Sejmie kontraktowym wspólnie z Janem Łopuszańskim i Stefanem Niesiołowskim współtworzył charakterystyczny wizerunek ZChN. W trakcie I kadencji Sejmu był wiceprzewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych.

Od 10 maja 1995 do 9 maja 2001 zasiadał w Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji z nominacji Lecha Wałęsy, przewodniczył KRRiT od 10 maja do 28 grudnia 1995.

W 1999 wraz z Michałem Kamińskim udał się do Wielkiej Brytanii, by prywatnie spotkać się z generałem Augusto Pinochetem, oskarżonym w Hiszpanii o zbrodnie przeciwko ludzkości, zabójstwa i stosowanie tortur i osadzonym w areszcie domowym na podstawie Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa. W wyjeździe brał udział również dziennikarz Tomasz Wołek.

W latach 2001–2002 był członkiem Przymierza Prawicy, pełnił funkcję przewodniczącego rady politycznej tego ugrupowania. W wyborach parlamentarnych w 2001 uzyskał ponownie mandat poselski z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu rzeszowskim. Po zjednoczeniu Przymierza Prawicy z PiS 2 czerwca 2002 został wiceprezesem tej partii do spraw chrześcijańsko-społecznych. 18 stycznia 2003 na zjeździe partii razem z mniejszością działaczy opowiedział się przeciw uchwale wzywającej do głosowania za wstąpieniem do Unii Europejskiej w referendum.

W wyborach parlamentarnych w 2005 po raz czwarty uzyskał mandat poselski, tym razem w okręgu piotrkowskim.

Lata 2005–2007 | edytuj kod

Podczas 62. rocznicy powstania warszawskiego

26 października 2005 został wybrany na funkcję Marszałka Sejmu V kadencji, głosami PiS, Samoobrony RP, Ligi Polskich Rodzin oraz Polskiego Stronnictwa Ludowego. Uzyskał 265 głosów, a jego kontrkandydat z Platformy Obywatelskiej, Bronisław Komorowski, 133 głosy. Jako marszałek odbył kilka wizyt zagranicznych m.in. do Wilna, Londynu, Berlina, Turcji i Lwowa.

13 kwietnia 2007 po odrzuceniu przez Sejm projektu zmiany Konstytucji RP w tzw. sprawie ochrony życia poczętego zapowiedział, że podda pod głosowanie wniosek o odwołanie siebie z funkcji Marszałka Sejmu. 14 kwietnia tego samego roku zrezygnował również z członkostwa w PiS oraz wszelkich funkcji partyjnych. 27 kwietnia Sejm 402 głosami przyjął jego dymisję z funkcji marszałka.

19 kwietnia 2007 ogłosił decyzję o utworzeniu nowej, prawicowej partii politycznej o profilu chrześcijańsko-konserwatywnym pod nazwą Prawica Rzeczypospolitej. 10 września tego samego roku podpisał porozumienie z LPR i Unią Polityki Realnej o nazwie Liga Prawicy Rzeczypospolitej celem wspólnego startu do Sejmu w przedterminowych wyborach. Do Senatu partie te utworzyły odrębne komitety. Marek Jurek bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia komitetu „KWW Prawica Marka Jurka”, tworzonego przez Prawicę Rzeczypospolitej.

Od 2007 | edytuj kod

Marek Jurek podczas spotkania z mieszkańcami Zagórza 30 maja 2008

W 2008 został zarejestrowany jako kandydat w wyborach uzupełniających do Senatu zarządzonych w okręgu krośnieńskim na dzień 22 czerwca w związku ze śmiercią senatora Andrzeja Mazurkiewicza. Uzyskał 10 751 głosów, zajmując 3. miejsce spośród 12 kandydatów.

W 2009 ubiegał się o mandat w wyborach do Parlamentu Europejskiego jako lider listy Prawicy Rzeczypospolitej w okręgu warszawskim, jego partia nie przekroczyła jednak progu wyborczego. Na Marka Jurka zagłosowało 33 925 osób, co stanowiło 4,10% wszystkich głosów ważnych oddanych w tym okręgu[1].

13 lutego 2010 podczas konwencji wyborczej Prawicy Rzeczypospolitej w Warszawie zadeklarował swój start w wyborach prezydenckich[2]. 6 maja 2010 został zarejestrowany jako kandydat przez Państwową Komisję Wyborczą. 16 czerwca przedstawił Społeczny Komitet Poparcia swojej kandydatury, w skład którego weszli m.in. Ludwik Dorn, Robert Friedrich, Marcin Libicki, Cezary Mech, Andrzej Mikosz oraz Robert Tekieli[3]. W pierwszej turze uzyskał 177 315 głosów (1,06%), zajmując 8. miejsce spośród 10 kandydatów[4]. Przed drugą turą wyborów poparł Jarosława Kaczyńskiego[5].

24 marca 2012 podpisał w imieniu własnej partii porozumienie o współpracy z PiS[6]. Na mocy tego porozumienia wystartował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 z listy PiS w okręgu warszawskim z pozycji nr 5, uzyskując mandat eurodeputowanego VIII kadencji. Oddano na niego 66 505 głosów, co stanowiło 8,55% wszystkich głosów ważnych w okręgu warszawskim[7]. W październiku 2016 został wybrany w skład Komitetu Wykonawczego Europejskiej Federacji dla Życia i Godności Człowieka „One of Us”[8]. 16 czerwca 2018 ustąpił z funkcji prezesa Prawicy Rzeczypospolitej[9].

W marcu 2019 ogłosił, że nie będzie ubiegał się o reelekcję w wyborach do Europarlamentu[10]. Ostatecznie zmienił swoją decyzję, przyjmując propozycję startu z pierwszego miejsca ruchu Kukiz’15 w okręgu wielkopolskim[11][12][13]; nie uzyskał jednak wówczas reelekcji[14].

Wyniki wyborcze | edytuj kod

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Działalność publicystyczna | edytuj kod

Jest stałym publicystą katolickich tygodników „Niedziela”, „Gość Niedzielny” i „Idziemy”, a także autorem książki Reakcja jest objawem życia, będącej zbiorem jego felietonów z lat 1999–2000. Blisko współpracuje z pismem „Christianitas”, gdzie publikuje swoje artykuły światopoglądowe i polityczne. Ma także stałą rubrykę w miesięczniku „W Sieci Historii”. W 2009 wydał książkę Dysydent w państwie POPiS[25], w której znajdują się m.in. notatki z jego dziennika i wpisy z jego bloga. Współpracuje także z Radiem Wnet.

Poglądy | edytuj kod

Marek Jurek deklaruje całkowite poparcie dla społecznego nauczania Kościoła katolickiego, jest przeciwny zapłodnieniu pozaustrojowemu, aborcji, eutanazji, związkom homoseksualnym, wspiera naprotechnologię[26]. Opowiada się za oparciem przyszłości Polski i Europy na kultywowaniu tradycji cywilizacji chrześcijańskiej i kultury łacińskiej. Jest zwolennikiem mszy trydenckiej[27]. Jest honorowym członkiem Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego[28].

Życie prywatne | edytuj kod

Żonaty, jest ojcem czwórki dzieci, córek Zofii, Marii i Klary oraz syna Ludwika[29].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 17 marca 2016].
  2. Komunikat z konwencji Prawicy – Marek Jurek kandyduje na Prezydenta. prawicarzeczypospolitej.org, 13 lutego 2010. [dostęp 6 maja 2010].
  3. W Warszawie został zaprezentowany Społeczny Komitet Poparcia Marka Jurka. marekjurek.pl, 16 czerwca 2010. [dostęp 16 czerwca 2010].
  4. a b Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 17 marca 2016].
  5. Wybory prezydenckie 2010. Marek Jurek poprze Jarosława Kaczyńskiego. gazetalubelska.pl, 21 czerwca 2010. [dostęp 21 czerwca 2010].
  6. Umowa o współpracy między partiami Prawo i Sprawiedliwość i Prawica Rzeczypospolitej. prawicarzeczypospolitej.org, 24 marca 2012. [dostęp 12 września 2013].
  7. a b Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 17 marca 2016].
  8. Marek Jurek w Komitecie Wykonawczym. prawapolityka.pl, 19 października 2016. [dostęp 18 stycznia 2017].
  9. KOMUNIKAT po posiedzeniu Rady Naczelnej Prawicy Rzeczypospolitej. prawicarzeczypospolitej.pl, 16 czerwca 2018. [dostęp 16 czerwca 2018].
  10. Michał Wróblewski: Wybory do PE i „hamletyzowanie Marków”. Jurek rezygnuje ze startu, Jakubiak dogaduje się z Korwinem. wp.pl, 5 marca 2019. [dostęp 11 kwietnia 2019].
  11. Marek Jurek jedynką na wielkopolskiej liście Kukiz'15 do PE. rmf24.pl, 11 kwietnia 2019. [dostęp 11 kwietnia 2019].
  12. Potwierdzają się informacje DoRzeczy.pl. Marek Jurek wystartuje do PE z Kukiz'15. dorzeczy.pl, 11 kwietnia 2019. [dostęp 11 kwietnia 2019].
  13. Marek Jurek jednak wystartuje w eurowyborach. gosc.pl, 11 kwietnia 2019. [dostęp 11 kwietnia 2019].
  14. a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 27 maja 2019].
  15. M.P. z 1989 r. nr 21, poz. 149
  16. M.P. z 1991 r. nr 41, poz. 288
  17. Poland – candidate data (ang.). University of Essex. [dostęp 17 marca 2016].
  18. Serwis PKW – Wybory 2001. [dostęp 17 marca 2016].
  19. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 17 marca 2016].
  20. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 17 marca 2016].
  21. M.P. z 2008 r. nr 110, poz. 705
  22. Ordery z okazji Jubileuszu 30-lecia powołania Ruchu Młodej Polski. prezydent.pl, 27 września 2009. [dostęp 6 maja 2010].
  23. Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). grybauskaite.is.lt. [dostęp 16 listopada 2011].
  24. Bez prawdy nie ma pojednania. radiomaryja.pl, 29 września 2006. [dostęp 29 września 2014].
  25. MarekM. Jurek MarekM., Dysydent w państwie POPiS, Dębogóra: Wydawnictwo Dębogóra, 2008, ISBN 978-83-61374-69-5, OCLC 947732451 .
  26. Marek Jurek za naprotechnologią. wprost.pl. [dostęp 20 czerwca 2010].
  27. Kazimierz Sowa: Schizma trydencka. wprost.pl, 14 marca 2006. [dostęp 18 czerwca 2010].
  28. Marek Jurek. wprost.pl, 7 czerwca 2010. [dostęp 5 kwietnia 2012].
  29. Rodzina. marekjurek.pl. [dostęp 20 czerwca 2010].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Marek Jurek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy