Marek Kurzyk


Marek Kurzyk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marek Kurzyk (ur. 2 grudnia 1956) – polski kontradmirał[1] w stanie spoczynku i magister inżynier nawigator, morski oficer pokładowy okrętów rakietowych. Był dowódcą ORP "Górnik" oraz 2 dywizjonu Okrętów Rakietowych, dowódcą 3 Flotylli Okrętów 2006 oraz zastępcą Szefa Sztabu Marynarki Wojennej. W latach 2009- 2011 zastępca szefa Sztabu ds. Wsparcia Dowództwa Komponentu Morskiego NATO[2].

Spis treści

Wykształcenie | edytuj kod

Marek Kurzyk urodził się 2 grudnia 1956 w Żyrardowie. W latach 19791983 ukończył Wydział Nawigacji i Uzbrojenia Okrętowego w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni, otrzymując promocję oficerską i tytuł magistra inżyniera nawigatora[3]. Jest również absolwentem podyplomowych studiów dowódczo-sztabowych w Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni (19961997) oraz podyplomowych studiów operacyjno-strategicznych w Akademii Dowodzenia Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (Naval Command College) w Newport (20022003).

Służba wojskowa | edytuj kod

Po promocji oficerskiej otrzymał przydział służbowy na korwetę rakietową ORP "Górnik", na której był kolejno dowódcą działu II rakietowo-artyleryjskiego (1983–1987), zastępcą dowódcy okrętu (1987–1988) i dowódcą okrętu (1988–1993). Od 1993 pracował w Sztabie 2 dywizjonu Okrętów Rakietowych w Gdyni, początkowo jako starszy oficer operacyjny, a później szef Sztabu – zastępca dowódcy dywizjonu. W 1997 wyznaczono go dowódcą 2 dywizjonu Okrętów Rakietowych, a w 2000 został starszym specjalistą Oddziału Operacyjnego w Dowództwie Marynarki Wojennej w Gdyni. Od 2003 do 2004 kierował Pionem Działań Bieżących w Centrum Operacji Morskich w Gdyni. Następnie został szefem Sztabu 3 Flotylli Okrętów w Gdyni. 27 czerwca 2006 objął stanowisko dowódcy 3 Flotylli Okrętów, a w 2009 został zastępcą szefa Sztabu Marynarki Wojennej. Od 1 października 2009 do 31 sierpnia 2011 roku pełnił obowiązki na stanowisku zastępcy szefa Sztabu ds. Wsparcia Dowództwa Komponentu Morskiego NATO w Northwood. Od października 2013 roku zajmował stanowiska w Zarządzie Szkolenia - P7 Sztabu Generalnego Wojska Polskiego[4]. Wcześniej jako zastępca szefa, a do 23 lipca 2014 jako Szef Zarządu[5]. 31 stycznia 2016 roku przeszedł w stan spoczynku[6].

Awanse | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Prezydent wręczył nominacje generalskie - WPROST.pl, www.wprost.pl [dostęp 2017-11-25]  (pol.).
  2. Marynarka Wojenna, www.mw.mil.pl [dostęp 2017-11-25] .
  3. Komorowski, Nawrot, Zalewski, Księga absolwentów uczelni polskiej marynarki wojennej, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2007
  4. generał brygady / kontradmirał [Siły Zbrojne RP / Kadra dowódcza], mon.gov.pl [dostęp 2017-11-25]  (pol.).
  5. :: Sztab Generalny Wojska Polskiego :: Aktualności ::, www.sgwp.wp.mil.pl [dostęp 2017-11-25]  (pol.).
  6. Bandera Nr 1/2 (79 / 80) styczeń / luty 2016 .
  7. M.P. z 2008 r. nr 61, poz. 537
  8. M.P. z 2005 r. nr 10, poz. 191 – pkt 364.

Bibliografia | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "Marek Kurzyk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy