Marek Rusin


Marek Rusin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marek Czesław Rusin (ur. 16 września 1942 w Warszawie) – polski inżynier, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy, były kierownik Ministerstwa Łączności.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1960). W 1965 ukończył studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej, w tym samym roku został pracownikiem naukowym tej uczelni. W 1976 uzyskał stopień doktora ze specjalnością w zakresie radioelektroniki. Zajmuje stanowisko docenta. Pracuje w Instytucie Radioelektroniki na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych[1].

W latach 1990–2000 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Łączności. Od 1991 do 1993 zajmował stanowisko prezesa Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej. W rządzie Jana Olszewskiego kierował resortem łączności. W okresie 2000–2002 był wiceprezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji, a w latach 2003–2007 doradcą prezesa zarządu Telekomunikacji Polskiej[1].

Należy do Stowarzyszenia Inżynierów Telekomunikacji i Stowarzyszenia Elektryków Polskich[1].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Marek Czesław Rusin. Instytut Radioelektroniki. elka.pw.edu.pl. [dostęp 2020-09-01].
  2. M.P. z 2011 r. nr 78, poz. 780
  3. Ordery dla przedstawicieli rządów okresu transformacji. prezydent.pl, 3 czerwca 2011. [dostęp 2011-06-03].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Marek Rusin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy