Maria Łowmiańska


Maria Łowmiańska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maria Łowmiańska z domu Plackowska (ur. 1899, zm. 1961[1]) – polska historyk, doktor nauk historycznych, badaczka dziejów Wielkiego Księstwa Litewskiego i Wileńszczyzny.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Córka Konstantego Plackowskiego i Marii z Borowych,[2] pochodziła z okolic Łodzi.[3] Absolwentka historii na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, stopień doktora nauk historycznych uzyskała tamże w 1931 roku, na podstawie rozprawy Wilno przed najazdem moskiewskim 1655 roku[4]. W okresie dwudziestolecia międzywojennego opublikowała kilka artykułów naukowych[5]. W marcu 1945 znalazła się w Poznaniu wraz z mężem. Tam podjęła pracę w szkolnictwie, pracując jako nauczycielka historii i języka polskiego w Liceum Ogólnokształcącym Towarzystwa Przyjaciół Dzieci nr VII, dzisiejszego VII Liceum Ogólnokształcącego im. Dąbrówki[6].

Od 1925 była żoną znanego mediewisty, profesora Henryka Łowmiańskiego (1898-1984).

Została pochowana w grobowcu rodzinnym na cmentarzu w Rzgowie pod Łodzią.[potrzebny przypis]

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Wilno przed najazdem moskiewskim 1655 roku, Wilno: Wydawnictwo Magistratu m. Wilna 1929 (wyd. 2 - Dwa doktoraty z Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2005).
  • W sprawie składu narodowościowego cechów wileńskich (w. XVI-XVIII), Wilno: Druk. "Znicz" 1930.
  • Dokumenty do historji kamienic, przeznaczonych na chowanie metryki W. Ks. (1588-1712), Wilno: Zakłady Graficzne "Znicz" 1930.
  • Hrehory Ościk i jego zdrada w roku 1580, Wilno: Druk. Lux 1933.
  • Akty cechów wileńskich 1495-1759, zebrał i przygotował do druku Henryk Łowmiański, przy współudziale Marii Łowmiańskiej i Stanisława Kościałkowskiego, przedmową i skorowidzem opatrzył Jan Jurkiewicz, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2006.

Przypisy | edytuj kod

  1. Jan Jurkiewicz, Przedmowa [w:] Akty cechów wileńskich 1495-1759, zebrał i przygotował do druku Henryk Łowmiański, przy współudziale Marii Łowmiańskiej i Stanisława Kościałkowskiego, przedmową i skorowidzem opatrzył Jan Jurkiewicz, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2006, s. 12 podaje jako datę śmierci rok 1962
  2. Edmund Olachowski, Profesor doktor Henryk Łowmiański, [w:] Kronika Miasta Poznania 43/1 (1975) [dostęp 26. marca 2020]
  3. Andrzej Tomczak (red.), Uniwersytet Mikołaja Kopernika. Wspomniania pracowników, Toruń 1995, p. 79
  4. Bogumił Zwolski, Wykaz tematów prac doktorskich oraz prac magisterskich i nauczycielskich w zakresie historii, przyjętych w latach 1923-1933 przez komisję Egzaminacyjną Wydz. Humanistycznego U.S.B. [w:] Księga pamiątkowa Koła Historyków Słuchaczy Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie 1923-1933, Wilno: Zrzeszenie Kół Naukowych 1933, s. 370
  5. Michał Kozłowski, Nauczyciel i wychowawca. O uczniach Stanisława Kościałkowskiego [w:] Stanisław Kościałkowski pamięci przywrócony, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź IPN 2016, s. 130-179 [1].
  6. Rafał Witkowski, Nota od wydawcy [w:] Dwa doktoraty z Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2005, s. 14-15

Bibliografia | edytuj kod

  • Zigmantas Kiaupa, Maria i Henryk Łowmiański - badacze dziejów miasta Wilna [w:] Profesor Henryk Łowmiański - życie i dzieło . Materiały z sesji naukowej poświęconej dziesiątej rocznicy śmierci Uczonego (Poznań 7-8 X 1994 r.), pod red. Artura Kijasa i Krzysztofa Pietkiewicza, Poznań: Instytut Historii UAM 1995, s. 58-66.
  • Rafał Witkowski, Nota od wydawcy [w:] Dwa doktoraty z Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2005, s. 13-17.
  • Jan Jurkiewicz, Przedmowa [w:] Akty cechów wileńskich 1495-1759, zebrał i przygotował do druku Henryk Łowmiański, przy współudziale Marii Łowmiańskiej i Stanisława Kościałkowskiego, przedmową i skorowidzem opatrzył Jan Jurkiewicz, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2006, s. 6-19.
  • Michał Kozłowski, Nauczyciel i wychowawca. O uczniach Stanisława Kościałkowskiego [w:] Stanisław Kościałkowski pamięci przywrócony, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź IPN 2016, s. 130-179 [2].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Maria Łowmiańska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy