Maria Ozga-Zielińska


Maria Ozga-Zielińska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maria Wiesława Ozga-Zielińska (ur. 25 sierpnia 1930 w Warszawie, zm. 17 grudnia 2015) – profesor, hydrolog, członek prezydium Komitetu Gospodarki Wodnej Polskiej Akademii Nauk. Nagrodzona za szczególne osiągnięcia naukowo-badawcze w zakresie ochrony, kształtowania i użytkowania środowiska[2][3].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończyła żeńskie gimnazjum i liceum im. Stefanii Sempołowskiej w Warszawie. Studia rozpoczęła w 1950 na kierunku budownictwa wodnego Politechniki Warszawskiej. Już na III roku studiów rozpoczęła pracę naukową jako zastępca asystenta prof. Edwarda Świętopełka-Czetwertyńskiego. Prowadziła też ćwiczenia ze studentami młodszych roczników. W 1956 ukończyła studia magisterskie i podjęła decyzję o kontynuowaniu kariery naukowej.

W 1960 opublikowała pierwszą pracę naukową z dziedziny hydrologii, na której odtąd skupiały się jej zainteresowania. W 1964 uzyskała stopień doktora za pracę Metody obliczania i prognozowania niżówek w ujęciu probabilistycznym, nagrodzoną przez Polskie Towarzystwo Geofizyczne. W 1970 odbyła staż naukowy na uniwersytecie w Fort Collins w stanie Kolorado, dzięki któremu jej naukowe zainteresowania skierowały się ku teorii systemów, co zaowocowało w 1976 rozprawą habilitacyjną pt. Metody opisu i analizy systemów hydrologicznych. W 1979 uzyskała tytuł naukowy profesora.

W latach 1973-2000 była kierownikiem Zakładu Gospodarki Wodnej i Hydrologii Politechniki Warszawskiej a w 1976-1990 – dyrektorem Instytutu Inżynierii Środowiska. Od 1974 do 1991 była członkiem rady naukowej i przewodniczącą sekcji hydrologii Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej a od 1995 członkiem Rady Naukowej i przewodniczącą Konwentu Seniorów.

Od 1972 r. była członkiem Komitetu Gospodarki Wodnej PAN; w latach 1987-1999 była jego przewodniczącą a następnie członkiem prezydium.

Pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[4] (kwatera 271-3-21)[5].

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

  • 1964 – nagroda Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Geofizycznego za rozprawę doktorską Metody obliczania i prognozowania niżówek w ujęciu probabilistycznym
  • 1991 – nagroda Sekretarza Naukowego PAN
  • 2004 – zespołowa nagroda ministra środowiska za pracę Powodziogenność rzek pod kątem bezpieczeństwa budowli hydrotechnicznych i zagrożenia powodziowego. Podstawy metodyczne
  • 2005 – nagroda ministra środowiska za szczególne osiągnięcia naukowo-badawcze w zakresie ochrony, kształtowania i użytkowania środowiska oraz jego zasobów. Przyznana za całokształt działalności naukowo-badawczej w dziedzinach: gospodarka wodna, hydrologia
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej[6].

Niektóre publikacje | edytuj kod

  • Maria Ozga-Zielińska. Metody opisu i analizy systemów hydrologicznych. Prace Naukowe / Politechnika Warszawska. Budownictwo; nr 49 (1976).
  • Maria Ozga-Zielińska, Jerzy Brzeziński. Hydrologia stosowana. PWN 1994. ​ISBN 83-01-11140-2​.
  • Maria Ozga-Zielińska, Jerzy Brzeziński, Bogdan Ozga-Zieliński. Zasady obliczania największych przepływów rocznych o określonym prawdopodobieństwie przewyższenia przy projektowaniu obiektów budownictwa hydrotechnicznego: długie ciągi pomiarowe przepływów. Materiały Badawcze / Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Hydrologia i Oceanologia, 0239-6297; 27 (1999).
  • Maria Ozga-Zielińska [et al.] Powodziogenność rzek pod kątem bezpieczeństwa budowli hydrotechnicznych i zagrożenia powodziowego: podstawy metodyczne. Materiały Badawcze / Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Hydrologia i Oceanologia, 0239-6297; 29 (2003).

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Prof. dr hab. inż. Maria Wiesława Ozga-Zielińska, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2007-06-30] .
  2. ''Maria Ozga-Zielińska'', nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2016-01-05]  (pol.).
  3. Laura Radczuk. Maria Ozga-Zielińska (1930-2015). „Przegląd Geofizyczny”. LXI, s. 117-120, 2016. Polskie Towarzystwo Geofizyczne. ISSN 2544-1655 (pol.). 
  4. Wspomnienie zmarłych pracowników akademickich PW, Biuletyn Politechniki Warszawskiej 24 października 2016
  5. Cmentarz Stare Powązki: ZIELIŃSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-01-31] .
  6. Laura Radczuk. Maria Ozga-Zielińska (1930-2015). „Przegląd Geofizyczny”. LXI, s. 117-120, 2016. Polskie Towarzystwo Geofizyczne. ISSN 2544-1655 (pol.). 
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Maria Ozga-Zielińska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy