Maria Powalisz-Bardońska


Maria Powalisz-Bardońska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Sygnatura na witrażu Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Lubinie Kościół św. Jadwigi w Wilkowie Polskim (1970)

Maria Powalisz-Bardońska (ur. 10 czerwca 1935 w Poznaniu) – polska witrażystka.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jest córką witrażysty Stanisława Powalisza oraz Pelagii z Kasprzyków. Rodzina została przesiedlona przez hitlerowców w 1939 z Poznania w okolice Częstochowy (via obóz na Głównej). W 1945 powrócili do Poznania i odbudowali pracownię witraży na ul. Bydgoskiej 5 (Śródka). Jej pierwszym sukcesem artystycznym było zwycięstwo w rysunkowym konkursie dziecięcym tygodnika Przekrój (1946). W 1948 rozpoczęła (z nacisku rodziców) naukę w Technikum Gastronomicznym. Jako przodownik pracy społecznej mogła wybrać uczelnię wyższą bez egzaminów[1].

Zaczęła studia z zakresu historii sztuki na UAM (u prof. Gwido Chmarzyńskiego). W 1956 obroniła pracę magisterską (Średniowieczne witraże Chełmna, Włocławka i Torunia). Od 1955 praktycznie uczyła się witrażownictwa w pracowni rodzinnej. W 1958 rozpoczęła studia na Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Opiekunami byli Jacek Puget i Bazyli Wojtowicz[1].

Od 1961, wraz ze stopniowym pogarszaniem się stanu zdrowia ojca, zaczęła projektować witraże. W 1968 ojciec zmarł, w związku z czym podjęła samodzielną pracę. Artystkę wsparł arcybiskup Antoni Baraniak, powierzając jej kontynuowanie prac nad witrażami w katedrze poznańskiej. W 1968 została przewodniczącą Komisji Egzaminacyjnej Mistrzowsko-Czeladniczej Witrażowniczej przy Izbie Rzemieślniczej w Poznaniu. W 1978 zdobyła tytuł mistrza rzemiosła artystycznego. W 1982 została przewodniczącą Krajowej Komisji Problemowej Rzemiosła Artystycznego przy Centralnym Związku Rzemiosła w Warszawie[1].

Realizacje | edytuj kod

Owocem pracy artystki są dzieła dla ponad 140 obiektów sakralnych i świeckich w Polsce i zagranicą. Najważniejsze realizacje, to witraże dla:

Życie prywatne | edytuj kod

W 1962 wyszła za mąż za inżyniera Zbigniewa Bardońskiego, z którym ma dwóch synów: Jakuba (ur. 1963, witrażysta) i Jerzego (ur. 1972)[1]. W 1991 artystka powierzyła prowadzenie warsztatu Jakubowi, a sama skupiła się wyłącznie na projektowaniu[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Tadeusz Świtała, Laureaci nagród województwa poznańskiego w dziedzinie upowszechniania kultury za rok 1980, w: Kronika Miasta Poznania, nr 1-2/1984, s.135-138, ISSN 0137-3552
  2. Poznan.pl, Witraże Marii Powalisz-Bardońskiej 1967-2005
  3. Historia pracowni
Na podstawie artykułu: "Maria Powalisz-Bardońska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy