Maria Werkenthin


Maria Werkenthin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maria Wiktoria Werkenthin (ur. 21 marca 1901 w Kordelówce, zm. 2 lutego 1944 w Oświęcimiu) – polska lekarka radiolożka.

Córka Ottona Werkenthina i Alojzy z domu Kimens. Ukończyła szkołę średnią w Kijowie, rozpoczęta na Uniwersytecie Kijowskim studia medyczne ukończyła w Warszawie. Dyplom wszechnauk lekarskich przyznano jej w 1925 roku. W czasie studiów pracowała jako wolontariuszka w Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Warszawskiego, a potem w pracownik radiologicznej u Zawadowskiego. Od 1929 kierowała pracownią radiologiczną Szpitala Wolskiego. Studia uzupełniała w Wiedniu, Berlinie i Londynie. We wrześniu 1943 roku aresztowana w Czarnocinie pod Warszawą, została wysłana do obozu w Oświęcimiu. Odmówiła podpisania volkslisty, co uchroniłoby ją od Auschwitz[1]. Pracowała w obozowym ambulatorium. W obozie zachorowała na dur plamisty, została zastrzelona przez obozowego strażnika.

Pozostawiła około 20 prac z dziedziny radiologii chorób płuc. Symboliczny grób znajduje się na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim przy ul. Młynarskiej w Warszawie. W holu Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie znajduje się poświęcona jej płaskorzeźba projektu Ludwiki Nitschowej[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. P. Gursztyn, Rzeź Woli. Zbrodnia nierozliczona, Warszawa 2015, s. 37.
  2. Kartki z historii. Pneumonol. Alergol. Pol. 2006; 74: 431–434

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Maria Werkenthin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy