Marian Łohutko


Marian Łohutko w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Łohutko (ur. 7 września 1942 w miejscowości Płaszyno koło Wilejki na Wileńszczyźnie, zm. 20 lutego 2017[1]) – polski prozaik, autor sztuk scenicznych i słuchowisk.

Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował jako prozaik w 1965 na łamach „Almanachu Iskier”.

Twórczość | edytuj kod

  • Taniec wymagający skupienia
  • Mieszkańcy czasu
  • Czarno na ulicy Błękitnej
  • Odwołać poszukiwania
  • Pętla bieszczadzka
  • Każdy musi napisać powieść
  • Ołowiana dusza

Przypisy | edytuj kod

  1. Marian Łohutko (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2017-02-25].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Marian Łohutko" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy