Marian Jabłoński


Marian Jabłoński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Leon Jabłoński (ur. 4 lutego 1922 w Krakowie, zm. 11 marca 2004 w Krakowie) – polski piłkarz, pomocnik. Wieloletni zawodnik Cracovii. Brat Edwarda.

W Cracovii pierwszy mecz rozegrał tuż po II wojnie światowej. W 1948 był członkiem drużyny która wywalczyła tytuł mistrza Polski. W reprezentacji debiutował 19 lipca 1947 w meczu z Rumunią (tego dnia reprezentacyjną karierę zakończył jego brat), ostatni raz zagrał w 1949. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 3 oficjalne spotkania.

Został pochowany na Cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Marian Jabłoński. rakowice.eu. [dostęp 2018-08-16].

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Gowarzewski, Marian Grzegorz Nowak, Bożena Lidia Szmel, Cracovia, 100 lat prawdziwej historii. Wydawnictwo GiA, Katowice 2006 (10. część cyklu Kolekcja klubów)
  • Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1945-1962). 100 lat prawdziwej historii (3), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
Na podstawie artykułu: "Marian Jabłoński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy