Marian Jakóbiec


Marian Jakóbiec w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Jakóbiec (ur. 8 września 1910 w Hinowicach koło Brzeżan, zm. 27 kwietnia 1998 we Wrocławiu) – polski pisarz, literaturoznawca, historyk literatur słowiańskich, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.

W czasie II wojny światowej uczestniczył w ruchu oporu, był związany z Batalionami Chłopskimi oraz Biurem Informacji i Propagandy Armii Krajowej. Został odznaczony Krzyżem Walecznych.

Autor prac o polsko-rosyjskich stosunkach literackich, folklorze słowiańskim, literaturze ukraińskiej oraz literaturach południowosłowiańskich. Napisał m.in. opracowanie pt. Literatury narodów Jugosławii, w której przedstawił dzieje literatury serbskiej, chorwackiej, słoweńskiej i macedońskiej, jak również tradycje literackie Czarnogóry oraz Bośni i Hercegowiny.

Był również redaktorem i współautorem podręcznika pt. Literatura rosyjska.

M. Jakóbiec, Literatury narodów Jugosławii, [w:] Dzieje literatur europejskich, PWN, Warszawa 1989, t. 3, cz. 2, s. 131-389.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Starnawski, Jakóbiec Marian, w: Słownik badaczy literatury polskiej, tom VIII (redaktor Jerzy Starnawski), Łódź 2006, s. 84–86
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom II: H–Ł (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), Warszawa 1999, s. 125
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Marian Jakóbiec" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy