Marian Klott


Marian Klott w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Klott de Heidenfeldt (ur. 1 listopada 1892 w Nawłoku, zm. 28 lutego 1967 w Krakowie) – Główny Inspektor Pracy w II Rzeczypospolitej, pełniący urząd w latach 1920–1939.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1915 ukończył studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu Petersburskiego. W czasie I wojny światowej działał w Centralnym Komitecie Obywatelskim, Radzie Głównej Opiekuńczej i Polskiej Organizacji Wojskowej; w 1917 uwięziony na kilka miesięcy przez władze niemieckie w związku z działalnością niepodległościową.

Od 1919 kierował Wydziałem Rolnym w Ministerstwie Pracy i Opieki Socjalnej, równocześnie będąc okręgowym inspektorem pracy. W roku 1920 został mianowany przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego na stanowisko Głównego Inspektora Pracy, które piastował do wybuchu II wojny światowej. Był też m.in. członkiem Komisji Rewizyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, członkiem Polskiego Towarzystwa Polityki Społecznej[1], członkiem loży wolnomularskiej w Warszawie w czasach II Rzeczypospolitej[2].

Podczas obrony Warszawy w 1939 kierował sekcją zbiórki materiałowej w ramach Komitetu Samopomocy Społecznej[3]. W czasie wojny działał także w Radzie Głównej Opiekuńczej, a następnie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Był także członkiem Zarządu Głównego Konwentu Organizacji Niepodległościowych. W Warszawie przebywał do kapitulacji powstania warszawskiego.

Po wojnie nie został przyjęty do Państwowej Inspekcji Pracy jako „element obcy klasowo”. Pracował w przemyśle górniczym, w tym w Centralnym Zarządzie Przemysłu Węglowego oraz jako wykładowca na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Związany z Polską Partią Socjalistyczną, był jej aktywnym członkiem do 1920, kiedy objął stanowisko Głównego Inspektora Pracy, oraz w latach 1945–1948. Nie przystąpił do powstałej w 1948 r. Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Na początku lat 1950. był dwukrotnie więziony przez Urząd Bezpieczeństwa[4].

Tablica poświęcona jego pamięci znajduje się od 1994 na fasadzie pałacu Pod Czterema Wiatrami w Warszawie[5].

Odznaczenia | edytuj kod

Życie prywatne | edytuj kod

Żona – Zofia Klott de Heidenfeldt z Mireckich (ur. 22 grudnia 1897 w Warszawie, zm. 9 marca 1959 w Krakowie) – podczas powstania warszawskiego była sanitariuszką. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[7].

Córki:

  • Teresa (ur. 7 stycznia 1928 w Warszawie, zm. 15 października 1993 w Krakowie)[8];
  • Maria (ur. 22 maja 1923 w Warszawie, zm. 29 kwietnia 2009 w Warszawie)[9] podczas powstania warszawskiego była pielęgniarką, po wojnie pracowała jako lekarz medycyny[10].

Galeria | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Julian Auleytner, Historia, w: Polskie Towarzystwo Polityki Społecznej
  2. Ludwik Hass: Ambicje, rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905–1928. Warszawa: 1984, s. 232.
  3. Marian Porwit: Obrona Warszawy - wrzesień 1939 r. Warszawa: Czytelnik, 1979.
  4. Marian Klott de Heidenfeldt (1892-1967) (pol.). Stowarzyszenie Inspektorów Pracy Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2018-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].
  5. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w. Warszawa: Argraf, 2004, s. 61. ISBN 83-912463-4-5.
  6. M.P. z 1924 r. nr 299, poz. 979.
  7. Biogram powstańczy Zofii Klott (1897-1959). [dostęp 2012-07-08].
  8. Lokalizator grobów (pol.). Zarząd cmentarzy komunalnych w Krakowie. [dostęp 2019-05-23].
  9. Informacja w bazie warszawskich nekrologów. [dostęp 2019-05-21].
  10. Biogram powstańczy Marii (1923-2009). [dostęp 2012-07-08].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Marian Klott" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy