Mariano Álvarez de Castro


Mariano Álvarez de Castro w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Generał Álvarez de Castro, obrońca Girony

Brygadier Mariano Álvarez de Castro (ur. w 1749, zm. 11 stycznia 1810) – hiszpański wojskowy, wojskowy gubernator i obrońca Girony podczas francuskiego oblężenia miasta w czasie wojny narodowo-wyzwoleńczej w Hiszpanii.

Urodził się w Grenadzie. Do armii wstąpił gdy miał 19 lat, a w roku 1775 ukończył szkołę wojskową w Barcelonie. Brał udział w oblężeniu Gibraltaru w 1783, po kolejnych dziesięciu latach dosłużył się stopnia pułkownika. W czasie wojny w Pirenejach przeciwko Francji (1793-1795) brał udział w wielu akcjach zbrojnych, był ranny i wytrzymał 75-dniowe bombardowanie podczas oblężenia Collioure. Efektem był awans na stopień brygadiera.

W chwili wstąpienia Józefa Bonaparte na tron Hiszpanii w roku 1808, Álvarez był dowódcą cytadeli Montjuïc w Barcelonie. 29 lutego wojska francuskie zażądały wydania fortecy. Álvarez właśnie przygotowywał się do obrony, gdy nagle otrzymał rozkaz od przełożonych, by oddać pozycję bez walki. Álvarez zbiegł z Barcelony i dołączył do przeciwników władania Francuzów nad krajem, którzy zaczynali tworzyć pierwsze oddziały gerylasów. Kortezy zebrane w Kadyksie mianowały go dowódcą Armii Katalonii i gubernatorem Girony.

6 maja 1809 roku francuska armia w sile 18 000 ludzi przystąpiła do oblężenia miasta. Álvarez dysponował garnizonem złożonym z 5 600 ludzi. Francuzi rozstawili pod miastem 40 baterii (160 dział) i przystąpili do systematycznego bombardowania. W ciągu siedmiu miesięcy wystrzelili na miasto około 20 tysięcy granatów i 60 tysięcy kul armatnich. W sierpniu Francuzi zdobyli zamek, główną pozycję obronną. Niezrażony tym de Castro nakazał budować na ulicach barykady i kopać okopy między domami. Ciężkie walki trwały jeszcze cztery miesiące, aż wyczerpany i chory Alavarez oddał dowodzenie w inne ręce. W dwa dni później, 12 grudnia, nastąpiła kapitulacja. Prawdopodobnie około 10 000 żołnierzy i cywilów poległo w oblężonym mieście. Francuskie straty wyniosło około 15 000, ponad połowę z tego z powodu ran i chorób.

Mimo złego stanu zdrowia, Francuzi wywieźli Álvareza do Perpignan. 9 stycznia 1810 Álvarez został przeniesiony do zamku San Fernando w Figueres, gdzie następnego dnia zmarł na malarię (według Francuzów) lub otruty (według Hiszpanów). Pogrzebano go, owiniętego tylko w prześcieradło, na miejscowym cmentarzu.

W kwietniu został pośmiertnie mianowany feldmarszałkiem, a w maju honorowym dowódcą Pierwszego Batalionu Gwardii Królewskiej. W roku 1815 na jego grobie położono tablicę z czarnego marmuru z napisem, że Álvarez został otruty i że padł ofiarą „nikczemności francuskiego tyrana”. W grudniu roku 1823 wojska francuskie, które wkroczyły do Hiszpanii, by ponownie osadzić na tronie króla Ferdynanda VII, zburzyły pomnik na rozkaz marszałka Moncey'ego, byłego napoleońskiego Generalnego Inspektora Żandarmerii.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Mariano Álvarez de Castro" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy