Mariusz Pudzianowski


Mariusz Pudzianowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kopia medalu i autografu M. Pudzianowskiego w Alei Gwiazd Sportu w Dziwnowie

Mariusz Zbigniew Pudzianowski (pseudonimy: „Pudzian”, „Dominator”, Pyton, Pudzilla; ur. 7 lutego 1977 w Białej Rawskiej) – polski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), wcześniej utytułowany strongman i rugbysta.

Ośmiokrotny Mistrz Polski Strongman. Sześciokrotny Mistrz Europy Strongman w latach 2002–2004 i 2007–2009. Pięciokrotny Mistrz Świata Strongman w latach 2002, 2003, 2005, 2007 i 2008. Trzykrotny drużynowy Mistrz Świata Par Strongman w latach 2003–2005. Mistrz Super Serii w sezonach 2003/2004, 2005–2007. Zwycięzca i finalista wielu innych zawodów siłaczy.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jest synem sztangisty, Wojciecha Pudzianowskiego, który był jego pierwszym trenerem sportów siłowych[1].

Rozpoczął treningi siłowe, będąc w szkole podstawowej[2]. W wieku 16 lat wystartował w mistrzostwach Polski w wyciskaniu sztangi leżąc[2], jest czterokrotnym mistrzem Polski w tejże dyscyplinie[2]. Trenował także karate kyokushin (obecnie posiada 4 kyu) oraz boks[2], jednak przed 11 grudnia 2009 nie stoczył żadnej oficjalnej walki. W 2011 zdobył purpurowy pas w Brazylijskim jiu-jitsu[3]. W międzyczasie pracował jako ochroniarz w patrolu interwencyjnym firmy Juwentus w Warszawie. Był również zawodnikiem rugby Budowlanych Łódź[4]. Od 1999 r. był strongmanem.

W 2000 został skazany na karę 2,5 roku pozbawienia wolności za pobicie, po odbyciu 1 roku i 7 miesięcy kary uzyskał warunkowe przedterminowe zwolnienie[5].

27 maja 2008 ukończył studia wyższe, uzyskując tytuł zawodowy licencjata w Społecznej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania w Łodzi. Praca dyplomowa Mariusza Pudzianowskiego zatytułowana była Kultura organizacyjna w marketingu sportowym na świecie[6]. 9 czerwca 2010 uzyskał tytuł magistra w Społecznej Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania w Łodzi, uzyskując ocenę dobrą[7].

Mieszka w Białej Rawskiej. Angażuje się również w różne przedsięwzięcia biznesowe; jest właścicielem firmy transportowej Pudzianowski Transport oraz Domu Weselnego w Białej Rawskiej.

Strongman | edytuj kod

Mariusz Pudzianowski w 2009

W zawodach Strongman zadebiutował 1 maja 1999 podczas konkursu w Płocku. Jest zrzeszony w światowej federacji siłaczy WSMC (The World Strongman Cup Federation).

Wraz z Jarosławem Dymkiem, na Drużynowych Mistrzostwach Świata Par Strongman 1999, zdobył reprezentując Polskę pierwszy w historii kraju medal w sporcie Strongman. Jest pierwszym i dotychczas jedynym Polakiem, który zdobył tytuł Najsilniejszego Człowieka Świata i pierwszym spoza USA i Europy Zachodniej, który zdobył ten tytuł[8].

W czasie pobytu w zakładzie karnym nie brał udziału w zawodach, m.in. nie mógł uczestniczyć w Mistrzostwach Europy Strongman 2001, Mistrzostwach Świata Strongman 2001 i Drużynowych Mistrzostwach Świata Par Strongman 2001.

Został Mistrzem Super Serii w sezonach 2003/2004, 2005, 2006 i 2007.

Wziął udział trzykrotnie w zawodach siłaczy Arnold Strongman Classic, rozgrywanych w Columbus (USA), w latach 2003, 2004 i 2006.

Od 2005 organizuje własny cykl dorocznych zawodów siłaczy zwanych Pojedynkiem Gigantów. Zawody rozgrywane są na początku roku w Łodzi.

Z powodu kontuzji (naderwanie bicepsu) nie mógł wziąć udziału w Mistrzostwach Polski Strongman 2005 i Mistrzostwach Europy Strongman 2005[9].

14 września 2008 na Mistrzostwach Świata Strongman 2008, pomimo kontuzji, zdobył kolejny tytuł Mistrza Świata Strongman i tym samym stał się pierwszym zawodnikiem posiadającym pięć tytułów Najsilniejszego Człowieka Świata.

Największym rywalem Pudzianowskiego na światowych arenach był Litwin, Žydrūnas Savickas, natomiast w obrębie własnej federacji Amerykanin, Derek Poundstone. Od połowy 2006 Pudzianowski nie dążył do pojedynku z Savickasem, a pierwsza sportowa konfrontacja nastąpiła na Mistrzostwach Świata Strongman 2009.

28 lutego 2009, podczas Piątego Pojedynku Gigantów, doznał zerwania bicepsu i w wyniku tej kontuzji został na kilka miesięcy wyłączony z zawodów[10].

Osiągnięcia jako strongman | edytuj kod

Mariusz Pudzianowski w Spacerze buszmena (2009)

Rekordy | edytuj kod

W konkurencjach strongman
W konkurencjach trójboju siłowego
  • Wyciskanie leżąc: 295 kg.
  • Przysiad ze sztangą: 390 kg.
  • Martwy ciąg: 415 kg[12].

Zawodnik MMA | edytuj kod

Mariusz Pudzianowski w pierwszej walce z Jamesem Thompsonem (maj 2011)

Treningi MMA rozpoczął po zakończeniu kariery jako strongman, twierdząc, że „osiągnął już wszystko”. Po wielu latach amatorskich treningów sportów walki, chciał spróbować swych sił w oficjalnym pojedynku[13]. 11 grudnia 2009 na gali KSW 12, na warszawskim Torwarze stoczył debiutancką walkę w formule MMA z pięściarzem Marcinem Najmanem. Do walki przygotowywał go między innymi Mirosław Okniński i Piotr Kroczewski. Pudzianowski zapowiadał wykorzystanie swojego największego atutu, siły fizycznej i pokonanie rywala w parterze[14]. Pudzian wygrał z Najmanem przez TKO w 43. sekundzie walki, wykorzystując niskie kopnięcia, a następnie uderzania pięściami w parterze.

7 maja 2010, podczas KSW XIII pokonał Japończyka Yūsuke Kawaguchi przez jednogłośną decyzję sędziów po dwurundowym pojedynku. 21 maja 2010 w Worcester w walce w ramach Moosin: God of Martial Arts przegrał przez poddanie na skutek ciosów w parterze z dwukrotnym mistrzem UFC, Timem Sylvią. Cztery miesiące później, 18 września 2010, podczas gali KSW XIV pokonał przez poddanie ważącego ponad 80 kg więcej boksera Erica Escha.

W 2011 podpisał z KSW kontrakt na dwie kolejne walki[15]. Pierwszą z nich stoczył 21 maja 2011 w Ergo Arenie, gdy przegrał przez poddanie z Brytyjczykiem Jamesem Thompsonem. We wrześniu wyjechał na treningi do USA, gdzie na Florydzie trenował w klubie mieszanych sztuk walki – American Top Team. 26 listopada na gali KSW 17, w walce rewanżowej z Jamesem Thompsonem, w wyniku pomyłki jednego z sędziów punktowych, doszło do błędnego ogłoszenia wygranej Polaka. Ostatecznie, walka została uznana za nieważną[16][17].

Od stycznia 2012 ponownie przebywał na Florydzie, gdzie trenował w klubie American Top Team. 12 maja 2012 wystąpił w walce wieczoru na gali KSW 19, podczas której pokonał Boba Sappa przez TKO w 1. rundzie. Wówczas jego waga wynosiła 123 kg[18]. Kolejną walkę stoczył 15 września 2012, na gali KSW 20. Pokonał w niej przez nokaut techniczny (ciosy pięściami) Christosa Piliafasa. 16 grudnia na gali MMC Fight Club miał zmierzyć się w Londynie z Tyberiuszem Kowalczykiem, który nominalnie miał stoczyć walkę w formule K-1 z Marcinem Najmanem, lecz Najman zrezygnował z pojedynku ze względu na „niewywiązanie się z ustaleń, organizatorów tej walki”[19]. Do walki z Pudzianowskim także nie doszło, ponieważ organizatorzy gali nie wywiązali się ze zobowiązań.

8 czerwca 2013 na KSW 23 przegrał przez poddanie w 1. rundzie z Seanem McCorkle. Po tej porażce zmienił częściowo sztab trenerski. Jego głównym trenerem został Piotr Jeleniewski. 28 września 2013 na KSW 24 w Łodzi zrewanżował się Seanowi McCorkle wygrywając z nim po dwóch rundach jednogłośną decyzją sędziów.

17 maja 2014 podczas pierwszej gali KSW, na której walki odbywały się w okrągłej klatce, wygrał przez jednogłośną decyzję sędziów z byłym strongmanem oraz zawodnikiem UFC Brytyjczykiem Olim Thompsonem. 6 grudnia 2014 zmierzył się z mistrzem olimpijskim w judo Pawłem Nastulą. Po dwóch rundach sędziowie ogłosili remis, natomiast podczas trzyminutowej dogrywki Pudzian, dominując byłego olimpijczyka, wygrał walkę.

25 maja 2015 w Gdańskiej Ergo Arenie wygrał przez widowiskowy nokaut z Gracie Rollesem w 27. sekundzie walki. Walka została uznana za nokaut wieczoru gali KSW 31. 31 października 2015 podczas pierwszej zagranicznej gali federacji KSW w Londynie po serii czterech wygranych walk z rzędu, mimo dominacji w pierwszej rundzie, przegrał w drugiej minucie drugiej rundy z mistrzem Australii w wadze ciężkiej w boksie oraz legendą K-1 Australijczykiem Peterem Grahamem.

27 maja 2016 na gali KSW 35 przegrał w 1:46 sekundzie drugiej rundy z Marcinem Różalskim przez duszenie gilotynowe. 3 grudnia 2016 w Krakowskiej Tauron Arenie podczas KSW 37 Circus of Pain zwyciężył w 80. sekundzie walki w hitowym starciu z powracającym na ring Pawłem „Popkiem” Mikołajuwem.

27 maja 2017 podczas historycznej gali KSW 39 Colsseum zorganizowanej na Stadionie Narodowym w Warszawie przy publiczności ponad 56 tysięcy widzów wygrał przez poddanie z byłym strongmanem Tyberiuszem Kowalczykiem[20]. 22 października 2017 podczas zagranicznej gali KSW w Dublinie Mariusz Pudzianowski miał się zmierzyć z wywodzącym się z kickboxingu Jamesem McSweeneyem[21]. Jednak ze względu na zablokowanie Anglika przez Irlandzką organizację zajmującą się zdrowiem zawodników SafeMMA Pudzianowski stoczył pojedynek ze znanym z trylogii z byłym mistrzem KSW Michałem Materlą, Jayem Silvą. Po widowiskowym starciu Pudzian wygrał walkę przez większościową decyzję sędziów[22].

9 czerwca 2018 podczas gali KSW 44 w ERGO Arenie w Gdańsku stoczył walkę z Karolem Bedorfem. Walka była eliminatorem do walki o mistrzostwo KSW w wadze ciężkiej. „Pudzian” przegrał w drugiej minucie pierwszej rundy przez poddanie (kimura)[23].

23 marca 2019 na gali KSW 47: The X -Warriors przegrał w pierwszej rundzie z byłym sztangistą Szymonem Kołeckim przez kontuzję zerwania mięśnia dwugłowego uda[24]. 9 listopada podczas gali KSW 51 w Chorwacji znokautował bośniackiego kulturystę Erko Juna w drugiej rundzie[25].

21 marca 2021 na gali KSW 59 w Łodzi znokautował serbskiego zawodnika judo i sambo, Nikole Milanovicia, którego była to debiutancka walka. Pierwotnie przeciwnikiem Pudziana miał być senegalski zapaśnik Serigne Ousmane Dia „Bombardier", który w dniu walki doznał ostrego ataku wyrostka robaczkowego i został hospitalizowany[26].

5 czerwca 2021 podczas gali KSW 61: To Fight or Not To Fight w Gdańsku, w ERGO Arenie Pudzian pokonał wieloletniego weterana oraz komentatora KSW – Łukasza Jurkowskiego przez techniczny nokaut w 3 rundzie[27].

Lista walk w MMA | edytuj kod

Działalność pozasportowa | edytuj kod

Kariera muzyczna | edytuj kod

Mariusz Pudzianowski z bratem Krystianem

Brat Mariusza Pudzianowskiego, Krystian, w 2005 założył zespół muzyczny Pudzian Band[2]. Wspólnie nagrali teledysk do piosenki „Zdobyć świat”, która promowała ich pierwszą płytę[28]. Mariusz Pudzianowski wychodził do swoich walk w rytm piosenek wykonywanych przez brata, np. „Dawaj na ring”[29].

Dyskografia | edytuj kod

Teledyski | edytuj kod

  • „Dawaj na ring” (Pudzian Band)
  • „Zdobyć Świat” (Pudzian Band)
  • „Po prostu sobą bądź” (Pudzian Band)
  • „Takich już nie ma” (A2)
  • „Cała sala”
  • „Czuję kiedy jesteś”

Programy telewizyjne | edytuj kod

W 2003 roku wystąpił gościnnie w specjalnym odcinku programu "Twoja droga do gwiazd"[31]. Był uczestnikiem siódmej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami[32] (2008) i pierwszego sezonu programu Polsatu Just the Two of Us. Tylko nas dwoje (2010). W obu konkursach zajął drugie miejsce w finale[2]. Był także uczestnikiem show TVP2 Przygarnij mnie (2016)[33] i jurorem programu Polsatu The Brain. Genialny umysł (2017).

Filmografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Z wizytą w Białej Rawskiej, KiF, 5 kwietnia 2007 [dostęp 2011-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2011-11-28] .
  2. a b c d e f Taniec z gwiazdami VII – Uczestnicy – Para nr V: Mariusz i Magdalena (pol.). tanieczgwiazdami.onet.pl. [dostęp 2019-04-25].
  3. Mariusz Pudzianowski purpurowym pasem BJJ, www.mmarocks.pl [dostęp 2011-04-01]  (pol.).
  4. Mariusz Pudzianowski na treningu AZS Łódź, azsts.republika.pl [zarchiwizowane z adresu 2003-08-24] .
  5. Wojciech Harpula: Pudzianowski: moje mięśnie podobają się kobietom. Onet.pl, 2009-03-03. [dostęp 2011-11-27].
  6. kwj/pra: Pudzian skończył studia. TVN24, 2008-05-26. [dostęp 2011-11-27].
  7. aura: Magister Pudzianowski. Zdał na czwórkę. Teraz doktorat. Gazeta.pl Łódź, 2010-06-09. [dostęp 2011-11-27].
  8. World’s Strongest Man Index. 2011. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-23)].
  9. Kontuzjowany Pudzian, KiF, 31 sierpnia 2005 [dostęp 2011-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-13] .
  10. Piotr: V Pojedynek Gigantów – Radzikowski pierwszy, Pudzian ostatni. meskastrona.com, 2009-02-24.
  11. Randall J. Strossen: More on Mariusz (ang.). IronMind, 2004-12-08. [dostęp 2011-11-27].
  12. Mariusz Pudzianowski; strona oficjalna.
  13. Nowe wyzwanie to dla mnie walka MMA.
  14. pudzian.pl/wp.pl: Okniński: ma atuty, by być mistrzem. 2009-10-16.
  15. admin: Mariusz Pudzianowski podpisał kontrakt z federacją KSW na kolejne dwie walki. W: NEWS, Sporty Walki [on-line]. bodystyle.com.pl, 2011-03-01.
  16. Walka Mariusza Pudzianowskiego uznana za nieważną, Onet.pl, 28 listopada 2011 [zarchiwizowane z adresu 2012-07-19]  (pol.).
  17. Skandal KSW. Pudzianowski jednak nie wygrał. Walki nie było!, Przegląd Sportowy, 28 listopada 2011 [zarchiwizowane z adresu 2011-11-30]  (pol.).
  18. KSW 19 – ważenie. 11 maja 2012. [dostęp 2012-05-12].
  19. Marcin Najman: moja kolejna walka jest w zawieszeniu niedziela, 28, październik 2012. Fight & CrossGym Club.
  20. KSW 39: Pudzian pokonał Tyberiana w 2. rundzie! + video, myMMA.pl, 27 maja 2017 [dostęp 2019-03-24]  (pol.).
  21. James McSweeney rywalem Mariusza Pudzianowskiego na KSW 40 w Dublinie!, MMA PL, 7 września 2017 [dostęp 2019-03-24]  (pol.).
  22. JacekJ. Kluba JacekJ., Mariusz Pudzianowski pokonuje Jaya Silvę po trzyrundowej wojnie na KSW 40!, InTheCage.pl, 22 października 2017 [dostęp 2019-03-24]  (pol.).
  23. KrzysztofK. Kordys KrzysztofK., [Wideo] Karol Bedorf poddaje Pudzianowskiego w 1 rundzie!, MMARocks.pl, 9 czerwca 2018 [dostęp 2019-03-24]  (pol.).
  24. MateuszM. Paczkowski MateuszM., Poturbowany „Pudzian” po KSW 47: Zerwałem mięsień dwugłowy uda [WIDEO], MMA.PL, 24 marca 2019 [dostęp 2019-03-24]  (pol.).
  25. MaciejM. Szumowski MaciejM., MMA. KSW 51. Mariusz Pudzianowski – Erko Jun. „Pudzian” ciągle w grze! Bośniak rozbity, Wirtualna Polska, 9 listopada 2019 [dostęp 2019-11-09]  (pol.).
  26. KSW 59: Pudzianowski - Milanović. Wyniki i skróty walk (WIDEO) - Polsat Sport, www.polsatsport.pl [dostęp 2021-03-20]  (pol.).
  27. KSW 61 NA ŻYWO: Relacja i WALKI LIVE ONLINE. Juras - Pudzian w internecie - Sport, sport.radiozet.pl, 1622 [dostęp 2021-06-05]  (pol.).
  28. Pudzian nie tylko bije!, Interia.pl, 13 grudnia 2009 [dostęp 2011-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-12] .
  29. „Dawaj na ring” wprowadziło „Pudziana”, Wirtualna Polska, 12 grudnia 2009 [dostęp 2011-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-14] .
  30. Pudzian Band, Discogs [dostęp 2011-11-27]  (ang.).
  31. TWOJA DROGA DO GWIAZD, web.archive.org, 14 maja 2004 [dostęp 2020-12-16] [zarchiwizowane z adresu 2004-05-14] .
  32. TVN zaprezentowała wiosenne atrakcje, Wirtualnemedia.pl, 20 lutego 2008 [dostęp 2014-09-05] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-17]  (pol.).
  33. Przygarnij mnie. Pudzian i Beryl – jak to się zaczęło?, TVP [dostęp 2018-01-26] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-27] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Mariusz Pudzianowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy