Mariusz Zbigniew Zieliński


Mariusz Zbigniew Zieliński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mariusz Zbigniew Zieliński (ur. 19 grudnia 1955, zm. 9 października 2008) – absolwent UW, dziennikarz zajmujący się tematyką historyczną i historii sztuki oraz - lokalnie - varsavianistyką. W czasach PRL był działającym intensywnie opozycjonistą, początkowo członkiem zlikwidowanej przez SB organizacji zbrojnej "Wolna Polska" (1972 - 1978), w stanie wojennym szefem Grupy Grochowskiej Grup Oporu Solidarni (ps. "Mariusz","Zbych", "Zbyszek"). Po wypadku z pirotechnicznym wyrzutnikiem ulotek i okresie ukrywania się, w kierownictwie podziemnej Oficyny Wydawniczej RYTM (ps."Polana")*, aż do ujawnienia działalności - już jako redaktor naczelny i zastępca dyrektora. W Radzie Gminy Ursynów jako radny (1998 - 2002) pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Rozwoju i Ekologii, opiniującej najważniejsze inwestycje realizowane na Ursynowie. Jako dziennikarz historyczny specjalizował się w tematyce pamiątek kultury sarmackiej i wojskowych formacji polskich XVII wieku, szczególnie husarii oraz tematyką kolekcjonerską. Odznaczenia: Medal Komisji Edukacji Narodowej (1975) za popularyzowanie dziejów oręża polskiego, Złoty Krzyż Zasługi rządu londyńskiego (1990) za działalność niepodległościową oraz odznakę "Zasłużony dla Kultury Polskiej" (2001) za podziemną działalność wydawniczą. Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich a także Prezesem Zarządu Warszawskiego Towarzystwa Prasy Lokalnej.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mariusz Zbigniew Zieliński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy