Mark Williams (snookerzysta)


Mark J. Williams w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Mark Williams (snookerzysta)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mark James Williams MBE (ur. 21 marca 1975) – walijski snookerzysta, trzykrotny mistrz świata, zwycięzca 23 turniejów rankingowych oraz dwóch turniejów Masters, były numer 1 światowej listy rankingowej, w sezonie 2011/2012 numer 2.

Jest jednym z trzech snookerzystów, którzy zdobyli tzw. Potrójną Koronę, czyli zwycięstwa w trzech najbardziej prestiżowych turniejach (UK Championship, Masters i Mistrzostwach Świata), w ciągu jednego sezonu. Ta sztuka udała się Williamsowi w sezonie 2002/2003. Pozostali zawodnicy to Stephen Hendry i Steve Davis. Plasuje się na 9 miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 523[1].

Spis treści

Kariera zawodowa | edytuj kod

Profesjonalny snookerzysta od 1992, jeden z najbardziej utytułowanych zawodników przełomu XX i XXI wieku. Trzykrotnie zdobył mistrzostwo świata (w 2000 pokonał w finale Matthew Stevensa 18:16, w 2003 Kena Doherty’ego 18:16, a w 2018 Johna Higginsa również 18:16; w 1999 przegrał w finale mistrzostw świata ze Stephenem Hendrym), był także liderem rankingu światowego. Na mistrzostwach świata 2005 osiągnął po raz pierwszy w karierze maksymalny break snookerowy (147 punktów). Jest pierwszym w historii leworęcznym snookerzystą, który zdobył mistrzostwo świata. W lutym 2011 wygrał turniej German Masters, pokonawszy w finale Marka Selby’ego 9-7. 15 kwietnia 2014 przegrał w kwalifikacjach do mistrzostw świata 8:10 z Alanem McManusem, tym samym zakończył passę występów w Crucible Theatre rozpoczętą w 1997 roku (17 występów z rzędu).

Styl gry | edytuj kod

Williams preferuje agresywny, ofensywny styl gry. Przez wielu jest uważany za jednego z najlepszych wbijających w historii dyscypliny, skąd wziął się przydomek Welsh Potting Machine. Charakterystyczną cechą jego gry jest częste niedbałe pozycjonowanie białej bili oraz widowiskowa gra przy czyszczeniu stołu po zapewnieniu zwycięstwa w partii. Chętnie wówczas się popisuje bardzo trudnymi wbiciami oraz niekonwencjonalnym prowadzeniem białej bili. Inna wyjątkowa cecha Walijczyka to umiejętność zagrywania białej bili kijem prowadzonym pod tułowiem, co wykorzystuje w przypadku niezbyt dogodnej pozycji lub konieczności użycia przyrządu. Jest także znany ze względu na wyjątkową ekspresję w czasie meczów. Zdarza mu się zażartować bądź wyładować gniew poprzez różne gesty, z reguły odbierane jako żartobliwe. Wśród takich zachowań są m.in. uderzenie w stół w czasie ustawiania bili przez sędziego, by go wystraszyć[2], zamachnięcie się kijem nad stołem po nieudanym zagraniu, żartowanie z innymi zawodnikami w czasie przerw czy prześmiewcze komentowanie gry swojej i rywala w czasie przerwy za pośrednictwem Twittera[3].

Zestawienie osiągnięć | edytuj kod

Pozycja w rankingu światowym | edytuj kod

Williams 4 razy zajmował pierwsze miejsce w rankingu.

Porównanie z innymi mistrzami świata | edytuj kod

 Główny artykuł: Mistrzowie świata w snookerze.

Statystyka zwycięstw | edytuj kod

Rankingowe | edytuj kod

  • Mistrzostwa świata 2000, 2003, 2018
  • UK Championship 1999, 2002
  • World Open 2018
  • Regal Welsh Open 1996, 1999
  • Grand Prix 1996, 2000, 2003
  • British Open 1997
  • Irish Open 1998
  • Northern Ireland Open 2017
  • Thailand Masters 1999, 2000, 2002
  • China Open 2002, 2006, 2010
  • German Masters 2011, 2018
  • Players Tour Championship 2010/2011 – Turniej 1
  • WST Pro Series 2021

Nierankingowe | edytuj kod

  • Masters 1998, 2003
  • B&H Championships 1994
  • Pot Black 2006
  • Finnish Snooker Challenge 2010
  • Mistrzostwa świata na 6 czerwonych (6-red snooker) 2017

Ciekawostki | edytuj kod

  • 10 lutego 2021 roku w turnieju Championship League Group 5 wbił 3 setki i tym samym przekroczył granicę 500 breaków stupunktowych (502).
  • Do końca sezonu 2011/2012, na swoim koncie zapisał 284 breaków stupunktowych.
  • Pierwszego breaka maksymalnego wbił podczas Mistrzostw Świata w 2005 roku[4][5]
  • 23 października 2010 w trzecim turnieju Euro Players Tour Championship w Rüsselsheim am Main wbił swojego drugiego i dotychczas ostatniego oficjalnego breaka maksymalnego[6]. Jest to pierwszy w historii oficjalny break maksymalny wbity kobiecie – jego przeciwnikiem była Niemka Diana Schuler, oraz pierwszy oficjalny break maksymalny w meczu, w którym sędzią był Polak – Tomasz Jaskuła[7].
  • Po zdobyciu Mistrzostwa Świata w 2018 roku zgodnie z obietnicą pojawił się nagi na konferencji prasowej

Przypisy | edytuj kod

  1. 100+ Centuries, snookerinfo(ang.)
  2. Nie bój, nie bój…! – Eurosport.
  3. Williams szydzi z Waldena i klnie na twitterze – UK Championship 2011-2012 – Eurosport.
  4. Centuries by Mark Williams in season 2004-2005, cuetracker(ang.)
  5. Official 147s, worldsnooker(ang.)
  6. Centuries by Mark Williams in season 2010-2011, cuetracker(ang.)
  7. Polak sędziował brejka 147 Marka Williamsa – Eurosport.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Mistrzowie świata w snookerze Snokerzyści roku według Snooker Writers Association Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Mark Williams (snookerzysta)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy