Mark Winterbottom


Mark Winterbottom w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mark „Frosty” Winterbottom (ur. 20 maja 1981 w Sydney) – australijski kierowca wyścigowy startujący w wyścigach Supercars. Mistrz tej serii w roku 2015 oraz zwycięzca prestiżowego wyścigu Bathurst 1000 rozgrywanego w ramach tej serii w 2013.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Mark Winterbottom na torze Eastern Creek (2008) Na torze Queensland Raceway (2011)

Winterbottom rozpoczął ściganie od motocykli w wieku 8 lat. W wieku 10 lat zaczął startować w kartingu i odnosił w nim wiele sukcesów na arenie australijskiej. W 2001 rozpoczął starty w Formule Ford gdzie rok później zdobył tytuł wicemistrza Australii.

W 2003 przeniósł się do serii Konica V8 Supercar (niższa seria V8 Supercars) i wygrał w niej cztery z sześciu rund zdobywając tytuł mistrzowski jeżdżąc dla zespołu Stone Brothers Racing. W tym samym roku zadebiutował również w głównej serii startując w dwóch długodystansowych wyścigach (do każdego samochodu zgłaszani są w nich po dwaj kierowcy).

W 2004 wystartował już w pełnym cyklu serii V8 Supercars w barwach zespołu Larkham Motor Sport. Przez dwa lata startów w tym zespole nie odniósł większych sukcesów, najlepszym jego miejscem w wyścigu było piąte (Bathurst 1000 2004).

W 2006 Mark Winterbottom przeniósł się do jednego z głównych zespołów Forda w serii - Ford Performance Racing. Początek sezonu nie był udany ale w późniejszej jego fazie wyniki były już lepsze przynosząc m.in. pierwsze zwycięstwo (wspólnie z Jasonem Brightem wygrali długodystansowy wyścig Sandown 500) oraz trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu. W 2007 zdobył swoje pierwsze pole position w serii, a cały sezon zakończył na piątej pozycji.

W 2008 odniósł kolejny sukces - zdobył tytuł wicemistrza serii V8 Supercars wygrywając po drodze siedem wyścigów. Był to także najlepszy wynik kierowcy zespołu Ford Performance Racing. Sezon 2009 był mniej udany, wygrał w nim 3 wyścigi (wyścig kwalifikacyjny w Phillip Island oraz dwie części wyścigów w Surfers Paradise), ale kilka słabych wyników w pierwszej części sezonu pozwoliły mu na zajęcie tylko piątego miejsca w klasyfikacji generalnej.

Sezon 2010 rozpoczął od czterech podiów z rzędu. W dalszej części sezonu wygrał trzy wyścigi, ale zdarzyło się też kilka słabszych wyników, co w sumie zaowocowało trzecim miejscem w klasyfikacji generalnej. W 2011 miał natomiast słabszy początek sezonu, w dalszej jego części jednak lepsze wyniki (w tym dwa zwycięstwa), pozwoliły ponownie zająć trzecie miejsce. W 2012 dla odmiany po dobrym początku sezonu, w dalszej jego części przydarzyło mu się kilka słabszych występów, m.in. w ostatnim wyścigu, w którym stracił drugie miejsce w klasyfikacji i ostatecznie ponownie zajął trzecie miejsce.

W 2013 w parze ze Stevenem Richardsem wygrał prestiżowy wyścig Bathurst 1000. W 2014 po raz kolejny zajął trzecie miejsce w klasyfikacji, aż w końcu w 2015, w swoim dwunastym pełnym sezonie startów sięgnął po tytuł mistrzowski serii V8 Supercars.

Wyniki | edytuj kod

Podsumowanie | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mark Winterbottom" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy