Maroko Hiszpańskie


Na mapach: 35°00′00,0000″N 4°30′00,0000″W/35,000000 -4,500000

Maroko Hiszpańskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maroko Hiszpańskie (arab. الاحتلال الاسباني للمغرب, hiszp. Protectorado español de Marruecos) – dawna kolonia Hiszpanii w Afryce Północnej.

Historia | edytuj kod

Na mocy Traktatu z Fezu w 1912 Hiszpania objęła protektoratem północne (w rejonie Cieśniny Gibraltarskiej) i południowe (na granicy z Saharą Hiszpańską) Maroko. Obie części były oddzielone od siebie terytoriami marokańskimi pod protektoratem francuskim (Maroko Francuskie). Stolicą kolonii było Tetuan. W latach 1921-1926 na północy trwała wojna z plemionami zamieszkującymi góry Rif, czego efektem była czasowa secesja tego obszaru pod nazwą Republika Rifu.

Gdy w 1956 Francuzi wycofali się z południowej części Maroka, Hiszpania przekazała Maroku swoje terytorium, zachowując jednak Ceutę, Melillę, Sidi Ifni i region Tarfaja. Szybko wybuchły walki z Marokiem o te terytoria. W 1958 Hiszpanie wycofali się z Tarfai, zaś w 1969 z Sidi Ifni. Ceuta i Melilla nadal należą do Hiszpanii.

Na podstawie artykułu: "Maroko Hiszpańskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy