Maszyna wektorów nośnych


Maszyna wektorów nośnych w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maszyna wektorów nośnych, maszyna wektorów podpierających[1][2] (ang. Support Vector Machine, SVM) – abstrakcyjny koncept maszyny, która działa jak klasyfikator, a której nauka ma na celu wyznaczenie hiperpłaszczyzny rozdzielającej z maksymalnym marginesem przykłady należące do dwóch klas. Często wykorzystywana niejawnie w procesie rozpoznawania obrazów. Maszyna wektorów nośnych, korzystająca z jądra RBF jest w stanie klasyfikować nierozdzielne liniowo klasy[2]. W przypadku, wystąpienia więcej niż jednej klasy maszynę wektorów nośnych zazwyczaj uczy się metodą OvR[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. NorbertN. Jankowski NorbertN., Ontogeniczne sieci neuronowe, 20 czerwca 2016, ISBN 83-87674-65-6 .
  2. a b c KrzysztofK. Sawka KrzysztofK., Uczenie maszynowe z użyciem Scikit-Learn i TensorFlow, wyd. Wydanie II, aktualizacja do modułu TensorFlow 2, Gliwice: Helion, 2020, ISBN 978-83-283-6002-0, OCLC 1183366759 [dostęp 2020-11-05] .
Kontrola autorytatywna (classification algorithm):
Na podstawie artykułu: "Maszyna wektorów nośnych" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy