Mauzoleum Potockich w Wilanowie


Na mapach: 52°09′56,01″N 21°05′15,20″E/52,165558 21,087556

Mauzoleum Potockich w Wilanowie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mauzoleum Potockich w Wilanowie, właśc. Mauzoleum Stanisława Kostki i Aleksandry Potockich[2] – symboliczny nagrobek wystawiony w 1836 Stanisławowi Kostce Potockiemu i jego żonie Aleksandrze z Lubomirskich Potockiej przez ich syna Aleksandra w pobliżu pałacu w Wilanowie.

Opis | edytuj kod

Mauzoleum zostało zaprojektowane w stylu neogotyckim przez Henryka Marconiego[2]. Rzeźby zostały wykonane w latach 1834–1836 przez Jakuba Tatarkiewicza i Konstantego Hegla z piaskowca szydłowieckiego. Składa się z neogotyckiego baldachimu ustawionego na rozległym cokole, w którego rogach znajdują się cztery lwy trzymające tarcze z herbami Pilawa Potockich i Drużyna Lubomirskich. Na sarkofagu umieszczonym pod baldachimem przedstawiono postacie małżonków, jego boki zdobią zaś płaskorzeźby – geniusze śmierci i personifikacje zainteresowań i cnót zmarłych.

W 1965 mauzoleum zostało wpisane do rejestru zabytków[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Zestawienie zabytków nieruchomych. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków - stan na 31 marca 2019 r. Woj. mazowieckie (Warszawa). W: Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl. s. 61. [dostęp 2019-08-22].
  2. a b c Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 188.
Na podstawie artykułu: "Mauzoleum Potockich w Wilanowie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy