MediaTory


MediaTory w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

MediaTory – studenckie nagrody dziennikarskie przyznawane polskim dziennikarzom. Nagrodzonych wybierają w plebiscycie studenci dziennikarstwa z 13 uczelni państwowych z całej Polski. MediaTory organizuje Stowarzyszenie MediaTory oraz studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego z Koła Naukowego Studentów Dziennikarstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Nagrody są przyznawane corocznie od 2007 r.[1]

Spis treści

Kategorie | edytuj kod

Statuetka

Nagrody są przyznawane w następujących kategoriach[2]:

  • AuTORytet – za możliwość uczenia się od laureatów rzetelności, profesjonalizmu i najwyższych standardów
  • NawigaTOR – dla publicystów, dzięki którym nasze poglądy zaczynają iść własną drogą
  • TORpeda – za udowadnianie, że szybkość i rzetelność nie muszą się wykluczać
  • AkumulaTOR – za ładowanie pozytywną energią
  • DetonaTOR – za publikacje, które wybuchły najgłośniej i najbardziej spektakularnie, nie tylko w świecie mediów
  • PromoTOR – za pokazywanie nowej, internetowej twarzy dziennikarstwa (wręczana do 2011 r.)
  • ProwokaTOR – dla ludzi mediów za decyzje, które dają nam do myślenia
  • InicjaTOR – za pokazywanie, że można inaczej
  • ReformaTOR – za materiały, które zmieniają rzeczywistość z dobrym skutkiem
  • ObserwaTOR (wręczana od 2012 r.) – za prawdziwe opowieści z innego, choć często bliskiego nam, świata

Mediatory 2007 | edytuj kod

Laureaci | edytuj kod

Nominowani | edytuj kod

MediaTory główne | edytuj kod

MediaTory specjalne | edytuj kod

PromoTOR
ProwokaTOR
InicjaTOR
ReformaTOR

MediaTory 2008 | edytuj kod

Laureaci | edytuj kod

Nominowani | edytuj kod

MediaTory główne | edytuj kod

MediaTory specjalne | edytuj kod

MediaTory 2009 | edytuj kod

Laureaci | edytuj kod

Nominowani | edytuj kod

MediaTory 2010 | edytuj kod

W kategorii AuTORytet nastąpiła zmiana formuły przyznawania nagrody. Po raz pierwszy przyznano statuetkę nie za osiągnięcia w ostatnim roku akademickim, ale za całokształt pracy dziennikarskiej. Zrezygnowano także z nominacji w tej kategorii.

Laureaci | edytuj kod

źródło dla sekcji (lista laureatów):[3]

Nominowani | edytuj kod

MediaTory 2011 | edytuj kod

Laureaci | edytuj kod

źródło dla sekcji (lista laureatów):[4]

Nominowani | edytuj kod

MediaTory 2012 | edytuj kod

W 2012 roku nagrody przyznano w dziewięciu kategoriach. Studenci zdecydowali nie przyznawać nominacji w kategorii PromoTOR, w której nagradzali za pokazywanie nowej, internetowej twarzy dziennikarstwa. Uznali, że Internet stał się naturalnym miejscem pracy dziennikarzy i rozwoju mediów, dlatego projekty internetowe mogą z powodzeniem konkurować w pozostałych kategoriach.

Laureaci | edytuj kod

źródło dla sekcji (lista laureatów):[5]

Nominowani | edytuj kod

źródła dla sekcji (lista nominowanych):[6][7]

MediaTory 2013 | edytuj kod

Laureaci | edytuj kod

źródło dla sekcji (lista laureatów):[8]

Nominowani | edytuj kod

źródła dla sekcji (lista nominowanych):[9][10]

MediaTory 2014 | edytuj kod

Laureaci | edytuj kod

źródło dla sekcji (lista laureatów):[12]

Nominowani | edytuj kod

źródło dla sekcji (lista nominowanych):[13][14]

MediaTory 2015 | edytuj kod

Laureaci | edytuj kod

źródło dla sekcji (lista laureatów):[15][16]

Nominowani | edytuj kod

źródło dla sekcji (lista nominowanych):[17][18]

MediaTory 2016 | edytuj kod

W 2016 roku odbyła się jubileuszowa 10. gala rozdania studenckich nagród dziennikarskich „MediaTory”.

Laureaci | edytuj kod

źródło dla sekcji (lista laureatów):[19][20]

MediaTory 2017 | edytuj kod

Laureaci | edytuj kod

źródła dla sekcji (lista laureatów)[21]

  • AuTORytet: Ewa Ewart
  • NawigaTOR: Robert Mazurek, „Poranna Rozmowa”, RMF FM
  • TORpeda: Grzegorz Kwolek, RMF FM
  • DetonaTOR: Wojciech Bojanowski, „Śmierć w komisariacie”, Superwizjer TVN
  • AkumulaTOR: Przemysław Babiarz, Włodzimierz Szaranowicz, TVP Sport
  • ObserwaTOR: Maciej Czarnecki, „Dzieci Norwegii. O państwie (nad)opiekuńczym”
  • ProwokaTOR: Tomasz Piątek, „Macierewicz i jego tajemnice”
  • InicjaTOR: Krzysztof Stanowski, akcja #DobroWraca
  • ReformaTOR: Ewa Żarska, „Mała prosiła, żeby jej nie zabijać”, Polsat News

MediaTory 2018 | edytuj kod

Laureaci | edytuj kod

źródła dla sekcji (lista laureatów)[22]

  • AuTORytet: Małgorzata Szejnert
  • NawigaTOR: Katarzyna Borowiecka, „ABC Popkultury - zestaw powiększony”, Polskie Radio Trójka
  • TORpeda: Dawid Serafin, Onet
  • DetonaTOR: Grzegorz Głuszak, „25 lat za niewinność. Sprawa Tomasza Komendy”, Superwizjer TVN, Uwaga! TVN
  • AkumulaTOR: Movie Się
  • ObserwaTOR: Ewa Winnicka, „Był sobie chłopczyk”
  • ProwokaTOR: Adriana Rozwadowska, cykl tekstów o firmie Amazon, Gazeta Wyborcza
  • InicjaTOR: Rafał Gębura, „7 metrów nad ziemią”
  • ReformaTOR: Justyna Kopińska, „Pedofilia w Kościele. Ksiądz gwałcił 13-latkę. Nadal odprawia msze”, Gazeta Wyborcza

MediaTory 2019 | edytuj kod

Laureaci | edytuj kod

źródła dla sekcji (lista laureatów)[23]

  • AuTORytet: Beata Michniewicz
  • NawigaTOR: Paweł Pieniążek
  • TORpeda: Jakub Kaługa, RMF FM
  • DetonaTOR: Tomasz i Marek Sekielscy, „Tylko nie mów nikomu”,
  • AkumulaTOR: Magdalena Miśka-Jackowska, „Zagraj to jeszcze raz”, RMF Classic
  • ObserwaTOR: Magda Łucyan, „Obóz. Rozmowy Magdy Łucyan”, TVN 24
  • ProwokaTOR: Marta Szarejko, „Seksuolożki. Sekrety gabinetów”
  • InicjaTOR: Michał Figurski, NieZŁY Pacjent, Radio ZET
  • ReformaTOR: Robert Socha, „To było niby samobójstwo. Tajemnica śmierci 19-letniego Jakuba”, Superwizjer TVN

Uwagi | edytuj kod

  1. za muzyczne lekcje („Minimax”)
  2. m.in. praca w przygotowaniu filmu dokumentalnego Szpieg
  3. m.in. za stworzenie internetowego portalu publicystów
  4. za m.in. Audycja podzwrotnikowa (Polskie Radio Program III), Boso przez świat (TVP), Po mojemu (TVN Style)
  5. za „Grzech ukryty w kościele” – reportaż o wykorzystywania seksualnym wychowanków szczecińskiego ogniska młodzieżowego przez księdza homoseksualistę
  6. za Trzech kumpli – film dokumentalny, który rzucił nowe światło na sprawę śmierci Stanisława Pyjasa oraz na jego przyjaźń z Bronisławem Wildsteinem i Leszkiem Maleszką
  7. za „Prezydent Sopotu domagał się łapówki” – publikacja zapisu rozmów telefonicznych i dziennikarskie śledztwo dotyczące łapownictwa prezydenta Sopotu Jacka Karnowskiego
  8. za „Szczelinę” – reportaż o molestowaniu grupy 14-letnich siatkarek z Poznania przez ich trenera
  9. za „Skandal w magistracie” – ujawnienie i naświetlenie afery seksualnej w olsztyńskim magistracie
  10. za transmisje z Igrzysk Olimpijskich w Pekinie (całościowa, uzupełniona komentarzem internetowa transmisja wydarzeń z IO)
  11. za internetową telewizję i serwis ipla (internetowa transmisja meczów piłki nożnej podczas Euro 2008)
  12. za program publiczna.tv (pierwsze interaktywne talk-show w polskiej telewizji, w którym ekspertami zostają widzowie)
  13. za Kontakt24.pl (uruchomienie platformy do przesyłania zdjęć i filmów zrobionych przez widzów i internautów)
  14. za Misję specjalną (próba sfilmowania przeszukania ABW w mieszkaniu Piotra Bączka, zakończona rewizją osobistą i zatrzymaniem taśm z nagraniem)
  15. za świadomą zmianę informacji z promptera dotyczącej Lecha Wałęsy, uznaną przez nią za nieobiektywną
  16. za powrót do stacji TVP (gdzie zaczynał, którą wielokrotnie krytykował)
  17. za wojnę polsko-polską o tarczę antyrakietową (ujawnienie kontrowersyjnych fragmentów rozmowy prezydenta Lecha Kaczyńskiego z ministrem spraw zagranicznych Radosławem Sikorskim)
  18. za artykuł „Odmówili aborcji zgwałconej 14-latce” (uczynienie z prywatnej tragedii ciężarnej nastolatki powodu do publicznej debaty w Polsce)
  19. za „Nangar Khel – tak było” (wyjaśnianie wydarzeń z Nangar Khel)
  20. wspólna transmisja WOŚP
  21. za pomoc w tworzeniu wolnych mediów na Białorusi
  22. za artykuł „Uwięziona w terminalu 2” (międzynarodowa interwencja dziennikarek w obronie Nigeryjki uwięzionej na moskiewskim lotnisku)
  23. za artykuł „Piekło Starców w Radości” (ujawnienie warunków życia podopiecznych w domu spokojnej starości na warszawskim osiedlu Radość)
  24. za „Lekcję Agaty” (dziennikarskie świadectwo woli życia i walki z chorobą siatkarki Agaty Mróz! za próbę reformy polskiej mentalności w postrzeganiu białaczki i przeszczepów szpiku kostnego)
  25. za poruszenie tematu śmierci na medialną skalę
  26. kampania społeczna „Przeżyć raka”
  27. m.in. za książkę „Różowe strusie pióra”
  28. m.in. za program publicystyczny „Najsztub pyta
  29. za artykuł „Misiak dobrodziej”
  30. za artykuł „Wynajęła brzuch. Będzie walczyć o dziecko” (bezprecedensowa sprawa surogatki chcącej odzyskać dziecko, za próbę ustalenia, czy matką jest kobieta, która urodziła dziecko, czy ta, która je wychowała)
  31. za artykuł „Minister na debecie” (tekst o długach ministra sprawiedliwości Andrzeja Czumy)
  32. „Generał Skrzypczak: Oskarżam za Afganistan” (wywiad, który poza szczegółami śmierci polskiego żołnierza obnażył fatalny stan uzbrojenia polskiej armii)
  33. za artykuł „Kammelgate urodziła się w Banku BPH” (odkrycie szczegółów afery Kammelgate, czyli szkoleń, jakie była wiceprezes banku Pekao miała zlecać firmie związanej z jej partnerem Tomaszem Kammelem)
  34. za prowadzenie programu Wstawaj szkoda dnia
  35. za prowadzenie blogów: Antymatrix, Makroskop
  36. za serwis Gazetopedia.pl
  37. za „Milczący protest” (24-godzinna cisza na antenie, w imię protestu przeciwko spadkowi finansowania mediów publicznych
  38. za wykorzystanie autorskiego przeglądu prasy do przypomnienia, na antenie TVP2, o przeszłości prezesa TVP, Piotra Farfała
  39. za wierność swoim poglądom wbrew przełożonym, która kosztowała ją utratę pracy w TVP (dziennikarka nie przeczytała informacji dotyczących rankingu europosłów)
  40. za otwartą krytykę agresji słownej panującej w wirtualnym świecie w artykule „Chamstwo hula w internecie” na łamach „Gazety Wyborczej”
  41. za prowadzenie programu Poranku TVN24
  42. za artykuł „Sąd zabrał dziecko, bo w domu był bałagan” (sprawa małej Róży)
  43. za przeprowadzenie śledztwa dziennikarskiego „Największa lipna uczelnia w Polsce” (wykrycie największej w Polsce, nielegalnej fabryki magistrów i licencjatów)
  44. za materiały po katastrofie smoleńskiej
  45. m.in. za analizę afery hazardowej
  46. m.in. za teksty na temat incydentu u wybrzeży Strefy Gazy
  47. m.in. za materiały reporterskie po trzęsieniu ziemi na Haiti
  48. za materiał „Molestuje pacjentki, zamiast je leczyć” (odkrycie nieetycznych metod polskiego seksuologa, który w czasie badania dopuszczał się molestowania swoich pacjentek)
  49. za artykuł „Wpływowi politycy i afera hazardowa” (ujawnienie kulis afery hazardowej)
  50. za materiał „Broń dla camorry” (dziennikarskie śledztwo, które ujawniło powiązania między polską grupą przestępczą a klanami włoskiej camorry)
  51. za artykuł „Jak się bawią na misji w Afganistanie” (przedstawienie sprawy wysadzenia afgańskiej chaty przez polskich żołnierzy na misji, demaskując jednocześnie ogrom strat materialnych poniesionych w wyniku tego typu działań)
  52. za artykuł „Zrób to dla Gdańska, Macieju” (historia kariery dyrektora Europejskiego Centrum Solidarności o. Macieja Zięby oskarżanego o nieskuteczne metody pracy i problemy z alkoholem)
  53. za program Kobieta na krańcu świata (pokazywanie jak żyją kobiety z najodleglejszych krańców Ziemi)
  54. za akcję „Krótka piłka – Zapytaj kandydata” (gdzie internauci mogli odpytać kandydata na prezydenta)
  55. za program internetowy Pociąg osobowy (na gazeta.pl)
  56. za książkę Kapuściński non-fiction (biografia Ryszarda Kapuścińskiego)
  57. za film dokumentalny Władcy marionetek
  58. za dodatek specjalny „Żydownik Powszechny” (zbiór tekstów publikowanych w katolickim tygodniku: o antysemityzmie, Holocauście, Żydach w Polsce)
  59. w 20-lecie autorskiej audycji Dzwonię do Pani, Pana w bardzo nietypowej sprawie)
  60. za książki Daleko od Wawelu i Daleko od Miłości
  61. m.in. za relacjonowanie zamieszek w Egipcie
  62. za artykuł „CIA miało więzienie w Polsce”
  63. za artykuł „Czy to bananowa republika?” (wywiad z byłym szefem CBA, Mariuszem Kamińskim, który poruszał m.in. sprawę dofinansowywania kampanii z „mafijnych pieniędzy” przez polityków PO)
  64. za telewizyjny reportaż W milczeniu
  65. za film dokumentalny Czekając na sobotę
  66. za książkę Dzisiaj narysujemy śmierć (reportaż! o życiu w Rwandzie po 1994 r.)
  67. za prowadzenie programu informacyjnego Teleexpress
  68. za poranną audycję Dzień dobry bardzo
  69. za umożliwienie internautom dostępu do historycznych nagrań m.in. Radia Wolna Europa
  70. za książkę Cena przetrwania? SB wobec Tygodnika Powszechnego
  71. za artykuł „Dlaczego płynę do Gazy statkiem, który miał zatonąć”
  72. za program Ciąg dalszy nastąpił
  73. za książkę Zrób sobie raj
  74. za cykl reportaży Zwierzęta są jak ludzie, czują!
  75. m.in. za dziennikarskie śledztwa dotyczące sprawy porwania i zabójstwa Krzysztofa Olewnika
  76. za artykuł „Internet ad ACTA
  77. za stworzenie „Alfabetu Leminga
  78. za artykuł „Taśmy PSL, czyli przychodzi Łukasik do Serafina” (rozmowa między Władysławem Łukasikiem a Władysławem Serafinem)
  79. za materiał „Afera solna” (zdemaskowanie działań firm, które sól odpadową, przeznaczoną m.in. do posypywania dróg, sprzedawały przetwórniom jako sól spożywczą)
  80. za „Listy niewysłane”
  81. za audycję „Strefa rokendrola wolna od angola”
  82. za reportaż „Wypalanie traw” (o mieszkańcach RPA)
  83. za reportaż „Farby wodne” (przybliżający historię zagłady europejskich Romów)
  84. za cykl reportaży Szerokie tory
  85. za artykuł „Po co nam taki sport?” (podważanie statusu Igrzysk Olimpijskich jako najważniejszego wydarzenia sportowego)
  86. za artykuł „Orzeł może” (działania agencji PR-owych, których wpływ może doprowadzić do nieprawidłowości w tworzeniu prawa)
  87. za reportaż „Śliczny i posłuszny”[11] (o kobiecie skazanej za zabójstwo 6-letniego pasierba, która po odbyciu kary podjęła pracę w szkole i została ekspertem MEN)
  88. za śledztwo dziennikarskie „W imieniu Kościoła” (obnażające kulisy wycen i sprzedaży przejętego przez komunistyczne rządy majątku Kościoła katolickiego! za wskazanie osób zamieszanych w korupcję w kościelnej komisji majątkowej)
  89. za wywiad „Pochodnie przeciw ludziom” (z posłanką PO – Ligią Krajewską, będący prowokacją dziennikarską, w którym udowodnił, że posłanka nie zna programu własnej partii)
  90. za odejście żurnalistów w imię lojalności ze zwolnionym redaktorem naczelnym Pawłem Lisickim
  91. za artykuł „Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie?” (o znęcaniu się sióstr boromeuszek nad podopiecznymi ośrodka wychowawczego w Zabrzu)
  92. za artykuł „Dramat rodziny. Lekarz powołuje się na klauzulę sumienia” (opisanie sytuacji pacjentki profesora Bogdana Chazana, której odmówiono aborcji na dozwolonych przez prawo warunkach)
  93. za artykuł „Handel głową Rostowskiego” (decyzja o publikacji nieopracowanych nagrań wypowiedzi polityków, którzy w czasie nieformalnych spotkań omawiali zmiany personalne w sektorze gospodarki i polityce)
  94. za książkę Maestro. Historia milczenia (opisującą wieloletnią zmowę milczenia dotyczącą zachowań dyrygenta chóru „Polskie Słowiki”, Wojciecha Kroloppa)
  95. za artykuł „Depresja Justyny Kowalczyk” (co spowodowało wywołanie dyskusji o depresji)
  96. za akcję „Dziennikarze przeciw dyskryminacji” (pokazującą, że media powinny być narzędziem zmiany społecznej)
  97. za materiał „Krematorium bezcześciło zwłoki?” (śledztwo dziennikarskie, które ujawniło skandal w bytomskim krematorium, w którym bezczeszczono ludzkie zwłoki)
  98. za cykl wywiadów „Wojny kobiet. Rzuciły wyzwanie sądom, policji i mafii”
  99. za artykuł „Milczenie owiec. Kalwas o uboju rytualnym” (pokazanie dwóch twarzy islamskiej tradycji: brutalnych praktyk podczas Święta Ofiarowania w Aleksandrii oraz wierzących muzułmanów, którzy przeciwstawiają się ich bezwzględności)
  100. za reportaż „Była matka szuka pracy. Jak wrócić na rynek po 32 latach?” (zmiana spojrzenia na matki dzieci niepełnosprawnych)
  101. za materiał „Ludzie Duchy” (nagłośnienie sprawy Kabuli, afrykańskiej albinoski, która chce zostać prawniczką)

Przypisy | edytuj kod

  1. O plebiscycie. MediaTory. [dostęp 2015-10-21].
  2. Regulamin 6. edycji konkursu, MediaTory [dostęp 2013-02-23] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-22] .
  3. Finał czwartej edycji MediaTorów 2010. mediatory.pl, 2010-12-05. [dostęp 2010-12-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (8 grudnia 2011)].
  4. MediaTory 2011 rozdane. mediatory.pl. [dostęp 2011-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 grudnia 2011)].
  5. Marika Żołądek: Studenci po raz 3 nominowali dziennikarzy (Laureaci MediaTorów 2012). mediatory.pl, 1 grudnia 2012. s. 2. [dostęp 2016-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 maja 2016)].
  6. Nominowani '12. MediaTory. [dostęp 2015-10-21].
  7. Dziennikarze TVN, TVN24 i tvn24.pl nominowani do MediaTorów. „Publikacje, które wybuchały najgłośniej”. tvn24.pl, 27 września 2012. [dostęp 2016-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 maja 2016)].
  8. Adam Nowiński: MediaTory 2013 przyznane – Pismo Studenckie PDF. archiwum.pdf.edu.pl. [dostęp 2016-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 maja 2016)].
  9. MediaTory – Nominowani 2013. mediatory.pl. [dostęp 2016-04-26].
  10. Marika Żołądek: Ogłoszono nominacje w 7. edycji plebiscytu MediaTory – Studenckie Nagrody Dziennikarskie. mediatory.pl, 25 września 2013. [dostęp 2016-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 maja 2016)].
  11. Mariusz Szczygieł: Śliczny i posłuszny. wyborcza.pl, 25 czerwca 2013. [dostęp 2016-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 maja 2016)].
  12. Znamy laureatów 8. edycji Plebiscytu MediaTory – Studenckie Nagrody Dziennikarskie. onet.pl. [dostęp 2014-11-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (30 listopada 2014)].
  13. MediaTory – Nominowani 2014. mediatory.pl. [dostęp 2016-04-26].
  14. Karina Malec: Znamy dziennikarzy nominowanych w 8. edycji Plebiscytu MediaTory. mediatory.pl, 30 września 2014. [dostęp 2016-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 maja 2016)].
  15. MediaTory – Laureaci 2015, mediatory.pl [dostęp 2016-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-28] .
  16. Torpeda za reportaż o polskich ratownikach w Nepalu. Rafał Stańczyk z TVP Info laureatem MediaTorów – tvp.info. tvp.info, 28 listopada 2015. [dostęp 2016-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 maja 2016)].
  17. MediaTory – Nominowani 2015. mediatory.pl. [dostęp 2016-04-26].
  18. Znamy nominowanych w 9. edycji Plebiscytu MediaTory – News! – PodajDalej. podajdalej.info.pl, 1 października 2015. [dostęp 2016-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 maja 2016)].
  19. Poznaliśmy laureatów 10. edycji Plebiscytu MediaTory!. mediatory.pl, 2016-12-03. [dostęp 2016-12-27].
  20. Nagrody MediaTory 2016 rozdane. Wśród laureatów dziennikarze „Gazety Wyborczej”. wyborcza.pl, 2016-12-03. [dostęp 2016-12-27].
  21. CodeSite, Laureaci 2017, MediaTory - Studenckie Nagrody Dziennikarskie [dostęp 2019-04-03]  (pol.).
  22. CodeSite, Laureaci 2018, MediaTory - Studenckie Nagrody Dziennikarskie [dostęp 2019-04-03]  (pol.).
  23. CodeSite, Laureaci 2019, MediaTory - Studenckie Nagrody Dziennikarskie [dostęp 2019-12-07]  (pol.).
Na podstawie artykułu: "MediaTory" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy