Mengli I Girej


Mengli I Girej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mengli I Girej (krymskotatar. I Meñli Geray; ١ منكلى كراى‎, ur. 1445, zm. 1515) – chan Chanatu Krymskiego w latach 1466, 1469-1475 i 1478-1515, chan Wielkiej Ordy w 1491, szósty syn Hadżi Gireja, założyciela państwa Tatarów krymskich.

Życiorys | edytuj kod

Po raz pierwszy wstąpił na tron w 1466, już po kilku miesiącach został jednak usunięty przez brata Nur Dewleta. Powtórnie został chanem w 1469, jednak w marcu 1475 zmuszony był abdykować w wyniku frondy swoich braci i możnych. W 1475 został pojmany w Kaffie przez Turków i zmuszony w Stambule do uznania zwierzchnictwa Imperium Osmańskiego nad Krymem. W 1478 z turecką pomocą osadzony po raz trzeci na tronie Chanatu Krymskiego. W 1482 roku zdobył Kijów i porwał wojewodę Iwana Chodkiewicza z rodziną i biskupem katolickim.

Założył w 1492 roku posiadającą strategiczne znaczenie w północno-zachodnim basenie Morza Czarnego twierdzę Oczaków. W 1502 roku rozbił ostatecznie Wielką Ordę (pozostałość Złotej Ordy), przejmując kontrolę nad jej stolicą w Saraju. Obwołał się wówczas kaganem, roszcząc sobie pretensje do władzy nad wszystkimi plemionami turko-mongolskimi na Kaukazie i w dorzeczu dolnej Wołgi.

Pochowany został w Bakczysaraju.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Mengli I Girej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy