Mennica w Gubinie


Mennica w Gubinie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 9 gru 2020. Od tego czasu wykonano 4 zmiany, które oczekują na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Szeląg (1751) Augusta III z Gubina

Mennica w Gubinie – mennica, której początki datuje się na drugą połowę XIII wieku. Szczyt jej działalności przypadł na okres nowożytny, lata 1622–1623 oraz panowanie Augusta III Sasa, kiedy to bito monety na potrzeby sąsiedniego rynku polskiego[1]. Po zajęciu Saksonii przez Fryderyka II Wielkiego, miasto stało się „sławne” z uwagi na wytwarzanie przez króla pruskiego pieniędzy pod fałszywym stemplem Wettyna[2].

Średniowiecze | edytuj kod

Miasto po krótkim okresie panowania Henryka Brodatego trafiło we władanie rodu Wettynów[3]. W roku 1235 z nadania margrabiego Miśni i Marchii WschodniejHenryka III Dostojnego, Gubin otrzymał przywilej lokacyjny na prawie magdeburskim. Po śmierci władcy w 1288 r. na krótko obszar Łużyc odziedziczył jego wnuk Diezmann (Dytryk). To właśnie z tym władcą związane są pierwsze informacje o działalności lokalnej mennicy, a właściwie gubińskiego mistrza menniczego. Dytryk przebywając w mieście wydał dokument datowany na 20 marca 1295 r., w którym to obdarował miejscową kaplicę szpitalną Ducha Świętego czynszem w wysokości 8 grzywien, a na kwotę tę składały się m.in. wpłaty dokonane prze Ulryka i (Pilgrima?), synów mistrza menniczego[4]. Mimo, że jednoznacznie nie zidentyfikowano monet - brakteatów, wytworzonych w tamtym czasie w Gubinie, to wydaje się prawdopodobne, że stanowiły one część skarbu znalezionego w roku 1897 w podgubińskim Starosiedlu (wówczas Starzeddel)[5].

Mennica miejska funkcjonowała prawdopodobnie do początku XV wieku. Świadczą o tym zapiski rady miejskiej Zgorzelca (Görlitz) w których odnotowano przybycie mistrza menniczego Gabriela Schirmera z Gubina[6].

Okres nowożytny | edytuj kod

mennica saska, w której w czasach panowania Augusta III w latach 1751–1755 bito koronne miedziane szelągi oznaczone literami[7]:

  • od A do I,
  • N
  • O
  • od R do V.

Przypisy | edytuj kod

  1. MarianM. Gumowski MarianM. (red.), Gubin i jego mennice, [w:] Księga pamiątkowa 75-lecia Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Toruń 1952 .???
  2. MarianM. Gumowski MarianM., Fałszerstwa monetarne Fryderyka II, Poznań 1948 .
  3. HannaH. Kurowska HannaH., Gubin i jego mieszkańcy. Studium demograficzne XVII-XIX w., Zielona Góra 2010 .
  4. KarlK. Gander KarlK., Geschichte der Stadt Guben, Guben 1925 .
  5. TomaszT. Struk TomaszT., Lokalny i państwowy pieniądz w dziejach Gubina/ Guben, „Biuletyn Numizmatyczny”, 4, 2015 [dostęp 2020-11-10] .
  6. RudolfR. Scheuner RudolfR., Die Münzen der Stadt Görlitz, Zeitschrift für Numismatik, t. Bd. XVIII, 1892 .
  7. AndrzejA. Mikołajczyk AndrzejA., Leksykon numizmatyczny, Warszawa-Łódź: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 132, ISBN 83-01-09710-8 .
Na podstawie artykułu: "Mennica w Gubinie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy